Οδηγός μηχανής παρέσυρε και εγκατέλειψε αυτή τη γυναίκα. Η οικογένεια της ζητάει βοήθεια

6876

Πριν από λίγο ένας πολύ αγαπημένος μου καθηγητής από Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης μου έστειλε το παρακάτω μήνυμα:

Επικοινωνώ μαζί σου για κάτι που είναι δυσάρεστο, αναζητώντας το ενδεχόμενο να βοηθήσεις λίγο χωρίς να σου είναι βεβαίως κόπος. Πριν από κάποιες ημέρες συνέβη ένα τραγικό περιστατικό στον στενό φιλικό μου κύκλο.

13 Φεβρουαρίου γύρω στις 21:30
@ύψος του μεγάρου Στασινόπουλου (κοντά στη διασταύρωση με οδό Πάγκα)

Λίγο έξω από το Δαναό μια καλοντυμένη γυναίκα γύρω στα 40 διασχίζει αυτοσχεδιάζοντας τη λεωφόρο περνώντας στη μέση του δρόμου ανάμεσα από τα σταματημένα αυτοκίνητα. Ένα παπάκι έρχεται με ταχύτητα και πέφτει πάνω της. Η γυναίκα σωριάζεται. Το παπάκι δεν πέφτει και κάνει δεξιά, σταματάει και κοιτάει προς τα πίσω. Είναι ένας εικοσάχρονος χωρίς κράνος. Η γυναίκα βρίσκεται μπρούμυτα στο οδόστρωμα. Ακίνητη, τα μαλλιά της απλωμένα, το αίμα δημιουργεί ήδη λιμνούλα γύρω από το κεφάλι της. Μαζεύεται κόσμος. Το παπάκι είχε εξαφανιστεί.

***

Το μήνυμα του καθηγητή μου συνεχίζει: 

Το περιστατικό Ευθύμη πήρε μεγάλες διαστάσεις αφού περιέγραψε από χρήστες στο facebook και αναπαράχθηκε σε διάφορα κανιβαλικά και μη site. Η κολλητή της άτυχης γυναίκας που ήταν μαζί και που πρόκειται να διαβάσεις, είναι η γυναίκα μου.

***

13 Φεβρουαρίου γύρω στις 21:35
@ύψος του μεγάρου Στασινόπουλου (κοντά στη διασταύρωση με οδό Πάγκα)

Η κολλητή της γυναίκας που σωριάστηκε βρίσκεται σε κατάσταση σοκ. Οι δυο φίλες πηγαίνανε σινεμά πηγαίνανε. Στο δρόμο δημιουργείται μποτιλιάρισμα, κόσμος μαζεύεται πάνω από την γυναίκα που παρασύρθηκε αλλά κανείς δεν τολμάει να τη σηκώσει μιας κι έχει χτυπήσει στο κεφάλι. Το αίμα πηχτό φαίνεται στη βάση των μαλλιών. Το πρόσωπό της κρυμμένο στην άσφαλτο. Μετά από παρότρυνση ενός περιστατικού η κολλητή μιλάει στη φίλη της για να την κρατήσει ξύπνια. Οι υπόλοιπο παίρνουν τηλέφωνο το ΕΚΑΒ, το 100, τον άντρα της, ό,τι μπορούν. Ξαφνικά, η φίλη της φωνάζει πως δεν αντιδράει πια η πεσμένη γυναίκα. Ένας άντρας που ξέρει κάτι από πρώτες βοήθειες την καθησυχάζει πως μόλις κούνησε τα πόδια της ενώ ταυτόχρονα επιμένει να τη γυρίσουν μην πνιγεί από το αίμα. Είχε δίκιο. Η γυναίκα αρχίζει να τραντάζεται με στομαχικούς σπασμούς. Κάνει έναν τεράστιο εμετό που ανακατεύεται με το αίμα πάνω στην άσφαλτο. Ακούγεται μια σειρήνα στο βάθος να έρχεται προς την κατεύθυνσή μας. Το ασθενοφόρο καθώς πλησιάζει αλλάζει λωρίδα κι αρχίζει να απομακρύνεται. Ο συνοδηγός του λέει πως έχουν άλλο ασθενή και ζητάει να ξαναπάρουν το ΕΚΑΒ. Τελικά σταματάνε. Ανοίγουν τις πίσω πόρτες. Το ασθενοφόρο είναι άδειο τελικά. Βγάζουν το φορείο, τη σηκώνουν και μπαίνει μέσα στο ασθενοφόρο που την πάει στον «Ευαγγελισμό».

***

Το μήνυμα του καθηγητή μου συνεχίζει: 

Έχουμε συγκλονιστεί όλοι. Δεν υπάρχουν λόγια, άσε. Είχε και δυο παιδάκια…

***

14 Φεβρουαρίου
@Εντατική – Ευαγγελισμός

Η γυναίκα που χτύπησε είναι μαμά δυο παιδιών και βρίσκεται σε κώμα. Η κατάστασή της είναι εξαιρετικά κρίσιμη. Αν γίνει το θαύμα και συνέλθει οι προοπτικές είναι δυσοίωνες για την κατάσταση στην οποία θα έχει περιέλθει. Τέσσερις ημέρες μετά η σαραντάχρονη μητέρα είναι κλινικά νεκρή και τη συντηρούν για λίγο χρόνο ακόμα ώστε να δωρίσει τα όργανά της. Το όνομα της;

Χρυσούλα…

***

Το μήνυμα του καθηγητή μου συνεχίζει: 

Για να μην πολυλογώ και μη σε βαραίνω, επειδή μάρτυρες δεν υπάρχουν μήπως θα μπορούσες να με βοηθήσεις για μια σχετική αναζήτηση μαρτύρων; Το κείμενο το έχω. Αν πάλι δεν μπορείς δεν πειράζει. Σε κάθε περίπτωση σε ευχαριστώ που διάβασες αυτό το σεντόνι.

***

Την Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018, περί ώρα 21:30, στη Λεωφόρο Κηφισίας, στο ύψος του μεγάρου Στασινόπουλου (κοντά στη διασταύρωση με οδό Πάγκα), λίγα μέτρα από τον κινηματογράφο ΔΑΝΑΟ και στο ρεύμα πορείας προς Αθήνα, ένα δίκυκλο όχημα (παπάκι), το οποίο οδηγούσε άγνωστος, παρέσυρε και τραυμάτισε θανάσιμα, την πεζή Χρυσούλα Σπαγαδώρου που διέσχιζε εκείνη τη στιγμή το οδόστρωμα στο παραπάνω σημείο.

Παρακαλείται όποιος γνωρίζει ο​,​τιδήποτε σχετικά με τις συνθήκες του παραπάνω δυστυχήματος να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες αστυνομικές αρχές (Τροχαία Αττικής, Τηλεφωνικό Κέντρο 210 5284000) ή τους δικηγόρους Γιώργο Μιχαλόπουλο και Κώστα Κρεμμύδα (τηλέφωνα 6972122381 – 6977408686).

Ο Vardis Marinakis ήταν παρών εκείνη την ημέρα και στον προσωπικό του λογαριασμό περιέγραψε τα παρακάτω:

Κατεβαίνω Κηφισιάς χτες το βράδυ. Αυτοκίνητο, μουσική, επιστροφή σπιτάκι μετά από μπάλα. Περνάω έξω από το Δαναό και βλέπω μια καλοντυμένη γυναίκα 40 χρόνων να διασχίζει αυτοσχεδιάζοντας τη λεωφόρο περνώντας στη μέση του δρόμου ανάμεσα από τα σταματημένα αυτοκίνητα. Ένα παπάκι έρχεται πατημένο και πέφτει πάνω της… Φρενάρω. Το βλέπω σε αργή κίνηση: το πρόσωπό της λάμπει για μια στιγμή από το φως της μηχανής καθώς γυρνάει και το βλέπει να τη χτυπάει. Η γυναίκα σωριάζεται. Το παπάκι δεν πέφτει και κάνει δεξιά, σταματάει και κοιτάει προς τα πίσω. Είναι ένας εικοσάχρονος χωρίς κράνος. Βγαίνω έξω και βλέπω τη γυναίκα μπρούμυτα στο οδόστρωμα. Ακίνητη, τα μαλλιά της απλωμένα, το αίμα δημιουργεί ήδη λιμνούλα γύρω από το κεφάλι της. Μαζεύεται κόσμος. Κοιτάω ξανά προς τα παπάκι. Πουθενά. Εξαφανίστηκε… Η κολλητή της γυναίκας που σωριάστηκε είναι σε κατάσταση σοκ. Σινεμά πηγαίνανε. Αν πέρναγε κανονικά από το φανάρι η φίλη της τώρα θα γελάγανε μαζί. Δημιουργείται μποτιλιάρισμα γύρω μας καθώς ο κόσμος περνάει και κοιτάει. Κανείς δεν τολμάει να σηκώσει τη γυναίκα μιας κι έχει χτυπήσει στο κεφάλι. Το αίμα πηχτό φαίνεται στη βάση των μαλλιών. Το πρόσωπό της κρυμμένο στην άσφαλτο. Παίρνουμε το ΕΚΑΒ, το 100, τον άντρα της, ό,τι μπορούμε. Το ξέρουμε πως η γυναίκα θα χαθεί αν αργήσουν. Προτείνω στη φίλη της να της μιλάει για να της δώσει κουράγιο και να την κρατήσει ξύπνια. Της πιάνω το χέρι, είναι πολύ ζεστό. Όταν σηκώνομαι τα δάχτυλά μου έχουν το αίμα της. Η φίλη της μας φωνάζει πως δεν αντιδράει πια η πεσμένη γυναίκα. Ένας macho άντρας που ξέρει κάτι από πρώτες βοήθειες την καθησυχάζει πως μόλις κούνησε τα πόδια της. Ξεκινάει ο κλασικός μικρο καυγάς πάνω από το κεφάλι της κακόμοιρης γυναίκας για το αν πρέπει να τη βάλουμε ανάσκελα. Ο macho άντρας επιμένει να τη γυρίσουμε μην πνιγεί από το αίμα. Είχε δίκιο. Τη γυρνάει και τη φωτίζει στο πρόσωπο με το φακό του κινητού και τη ρωτάει πράγματα για να συνέλθει. Η γυναίκα αρχίζει να τραντάζεται με στομαχικούς σπασμούς. Κάνει έναν τεράστιο εμετό που ανακατεύεται με το αίμα πάνω στην άσφαλτο. Βλέπω το φως μιας σειρήνας στο βάθος να έρχεται προς την κατεύθυνσή μας. Το ανακοινώνω στην «ομάδα» κι ανακουφιζόμαστε. Οι δέκα άνθρωποι που είμαστε γύρω της κάνουμε σήματα και φωνάζουμε ανήμποροι, σα ναυαγοί ανάμεσα στο κυκλοφοριακό κομφούζιο. Το ασθενοφόρο προς έκπληξη όλων καθώς πλησιάζει αλλάζει λωρίδα κι αρχίζει να απομακρύνεται. Παίρνω πρωτοβουλία, διασχίζω το δρόμο, προλαβαίνω το ασθενοφόρο και μιλάω με το συνοδηγό. Μου λέει πως έχουν άλλο ασθενή και μου ζητάει να ξαναπάρω το ΕΚΑΒ. Του λέω πως έχουμε μια γυναίκα βαριά χτυπημένη και πως θα την χάσουμε αν δεν βοηθήσουν. Μου λέει πως με καταλαβαίνει αλλά δεν χωράει πίσω, δεν μπορούν να πετάξουν έξω το άλλο περιστατικό. Τους εκλιπαρώ να σταματήσουν έστω για λίγο να μας πουν τι να κάνουμε με τη γυναίκα. Μ’ αυτά και μ’ αυτά σταματάνε. Τους ακούω να μαλώνουν με το ΕΚΑΒ που τους λέει στον ασύρματο πως το άλλο ασθενοφόρο είναι ακόμα στο Σισμανόγλειο. Ανοίγουν τις πίσω πόρτες και βλέπω πως το ασθενοφόρο είναι άδειο τελικά. Δεν υπάρχει κάποιος άλλος ασθενής… Δε με νοιάζει το ψέμα τους εκείνη τη στιγμή. Βγάζουν το φορείο, τη σηκώνουμε και μπαίνει μέσα στο ασθενοφόρο που την πάει Ευαγγελισμό. Με πιάνουν λυγμοί. Σκέφτομαι μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα τι βρήκε αυτή τη γυναίκα, πόσο συγκινητική ήταν η βοήθεια όλων των περαστικών, πόσο εγκληματικά φέρθηκε ο οδηγός της μηχανής που την παράτησε αλλά κι οι άνθρωποι του ΕΚΑΒ που ήθελαν να φύγουν αρχικά… Πόσο πρέπει να προσέχουμε στο δρόμο γιατί είμαστε ένα τίποτα όταν πέσει η λαμαρίνα πάνω μας. Ένα τίποτα.

Μόλις τώρα μίλησα στο τηλέφωνο με τη φίλη της γυναίκας που χτύπησε και μου είπε πως είναι στην εντατική. Οι πιθανότητες να ζήσει είναι ελάχιστες.

 

 

 

http://mikropragmata.lifo.gr

 

Αξίζει αναφοράς οτι πιθανότατα η Χρυσούλα έχει σώσει ήδη κάποιους άλλους ανθρώπους μιας κ τα οργανά της δώθηκανε προς μεταμόσχευση απο την οικογένειά της… Οτι κ να πούμε ειναι πραγματικά λίγο, οι άνθρωποι αυτοι είναι παραδείγματα για όλους.

 

Είναι μια δωρεά που θα ευχόμασταν να μην μας είχε έρθει ποτέ… Η οικογένεια της Χρυσούλας που τόσο άδικα έφυγε από τη ζωή πρίν λίγες μέρες σε ένα ατύχημα στο δρόμο που μας συγκλόνισε όλους, αποφάσισε αντί για στεφάνια να δωθούν τα χρήματα στον αγώνα που δίνει ο Χριστόφορος για τη ζωή του, δείχνοντας ετσι σε τόσο δύσκολες στιγμές μεγαλείο ψυχής! Τα λόγια είναι λίγα για να εκφράσουν τα συναισθήματα μας. Στη μνήμη της «μπουμπούς» η οποία θα παραμείνει αναλλοίωτη για τους συγγενείς και τους φίλους της… καλό σου ταξίδι..

OΛΟΙ ΜΑΖΙ με τον Χριστόφορο

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.