Η Μεγάλη ΜΑΧΗ Με Τον Καρκίνο Και Το Συγκινητικό Μήνυμα Που Στέλνει…

111921
Ένα πολύ συγκινητικό κείμενο…  για τον καρκίνο. 
 
 Καρκίνος. Μια λέξη ταυτόσημη του φόβου και της αγωνίας.
 
 Μια λέξη σκληρή, που καθορίζει τη ζωή, τις σχέσεις και την ανθρώπινη υπόσταση μας. 
 
Τίποτα στη ζωή αυτή, δεν μας προετοιμάζει επαρκώς, για να αντιμετωπίσουμε σε εμάς ή σε κάποιο δικό μας άτομο, μια τόσο σοβαρή κατάσταση όσο ο καρκίνος. 
 
 Ο ψυχίατρος Victor Frankl που επέζησε από 3,5 χρόνια εγκλεισμού στο Άουσβιτς, αναφέρει το εξής: 
 
«Αν η ζωή έχει νόημα στη χαρά, τότε έχει νόημα και στον πόνο και στην αρρώστια, αρκεί ο καθένας να βρει αυτό το νόημα για τον εαυτό του».
 
 Αυτό το νόημα, ανακάλυψε και επαναπροσδιόρισε πάλι από την αρχή, η Χριστίνα. 
 
 «Ένα black out, αυτό είναι μόνο», λέει και πίνει αργά το φρεσκοστυμμένο χυμό της. Την κοιτάζω και απορώ με την ηρεμία που αποπνέει η μορφή της. 
 
Τα μάτια της αστράφτουν από αισιοδοξία και στα χείλη της βρίσκεται μόνιμα κρεμασμένο, ένα ολόφωτο χαμόγελο. 
 
 Αγωνίστηκε για καιρό, πάλεψε το σώμα της που την πολεμούσε και είναι σήμερα νικήτρια της ζωής. 
 
 -Θεωρούσα την ευημερία δεδομένη και ξαφνικά, σαν καταιγίδα στη μέση του πουθενά, με χτύπησε ο καρκίνος. 
 
Αισθάνθηκα την αβεβαιότητα που επιφέρει το άκουσμα αυτής της ασθένειας. Την αγωνία, την οργή. 
 
Κι ύστερα τον πόνο, τη φρίκη. Που πάω τώρα, σκέφτηκα. Τι θα γίνει από δω και πέρα; Είμαι πολύ νέα για να είμαι μελλοθάνατη, κι όμως είμαι.
 
 Γιατί, Θεέ μου; Γιατί σε μένα, τώρα; Αυτό το αχανές γιατί, σερνόταν πάνω μου, μαύρο και απειλητικό, σφηνωμένο κάθε στιγμή στο μυαλό μου. 
 
 Ο καρκίνος είχε φτάσει σε 3ο στάδιο όταν αποφασίστηκε η μαστεκτομή. Μήνες μετά την επέμβαση, δυσκολευόμουν ακόμα να συλλάβω τις αλλαγές στο σώμα μου. 
 
Δεν είχα χάσει μόνο το μαστό μου, αλλά και τη γυναίκα μέσα μου. Και φυσικά, ως παράπλευρες απώλειες, τα μαλλιά μου, τις βλεφαρίδες, τα φρύδια μου. 
 
 Φοβόμουν τους ανθρώπους, τα αδιάκριτα βλέμματα, τους ψιθύρους. Ντρεπόμουν να ομολογήσω πως έπασχα, κρυβόμουν.
 
 Η περίοδος των θεραπειών ήταν η κάθοδος στην κόλαση. Όταν άνοιγε η πόρτα της χημειοθεραπείας ένιωθα απέραντα μόνη. 
 
Απροστάτευτη. Έτσι κι αλλιώς εκεί δεν χωρούν άλλοι. Είναι αυτός που πονά και οι πόνοι του. 
 
Το φάρμακο περνούσε μέσα μου και έκαιγε τη φλέβα μου και εγώ φανταζόμουν τον καρκίνο σαν ένα τεράστιο κόκκινο φίδι, που με είχε πιασμένη από το λαιμό και με έσφιγγε δυνατά, μέχρι να σταματήσω να ανασαίνω. 
 
 Πως θα μπορούσα να του ξεφύγω;
 
 Με είχε καταβάλει ο καρκίνος, αλλά πιο πολύ ο θρύλος που τον ακολουθεί. 
 
Η νοοτροπία μας απέναντι του, ο τρόπος που μάθαμε να τον φοβόμαστε, ακόμα και τα ονόματα που πλάσαμε για να τον καλύψουμε. Το θεριό, η κακιά αρρώστια, το σαράκι, η «επάρατη νόσος». 
 
 Τότε συνειδητοποίησα πως ο καρκίνος μπορεί να είναι μόνο ένα πρόβλημα και όπως όλα τα προβλήματα, έπρεπε πρώτα να το αποδεχτώ για να το λύσω. 
 
 Για να τον νικήσω, έπρεπε να τον ονοματίσω, να τον κοιτάξω κατάματα δίχως να τον αφήσω να με τρομοκρατήσει.
 
 Όταν το κατάφερα αυτό, είχα ήδη τη μισή λύση. Παραδέχτηκα ότι έχω έναν εχθρό και έτσι ετοίμασα το οπλοστάσιο μου. 
 
Και εκεί που λίγο καιρό πριν, δεν υπήρχαν αισθήματα, παρά μονάχα κενό, ένα πηχτό σκοτάδι, ένιωσα σα να βρέθηκα ξαφνικά στο φως του ήλιου.
 
 Ο διακόπτης είχε ανάψει. To blackout είχε τελειώσει. Τέρμα στην άρνηση, στο πένθος, στην οργή. Όλα στο on. 
 
Οn στη ζωή, στις μικρές στιγμές που της δίνουν αξία, on στην αισιοδοξία και στη θετική σκέψη.
 
 Είχα κηρύξει εγώ τώρα πόλεμο μαζί του. Μου είχε στερήσει ένα μαστό, δεν θα του επέτρεπα να μου πάρει τη ζωή μου.
 
 Άλλαξα τα πάντα γύρω μου, εκτός από τους ανθρώπους που με αγαπούσαν. 
 
Έδωσα ιδιαίτερη προσοχή στη διατροφή μου και ξεκίνησα να κάνω όλα αυτά που αμελούσα να κάνω για μένα, καθώς πίστευα πως θα έχω αρκετό χρόνο μπροστά μου για να τα κάνω. 
 
 Ήταν λάθος αυτό το σκεπτικό και η εμπειρία μου με τον καρκίνο, με βοήθησε να καταλάβω τη σπουδαιότητα κάθε μέρας που κυλούσε.
 
 Έμαθα πως κάθε μέρα είναι πολύ σημαντική, για να την σπαταλώ σε ασήμαντα πράγματα και έπαψα να αγχώνομαι για καταστάσεις και ανθρώπους που δεν μπορούσα να αλλάξω. 
 
Κάθε μέρα είναι και μια νίκη ενάντια στο θάνατο, συνεπώς έμαθα να τη ζω σαν γιορτή.
 
 Ο καρκίνος μου έδειξε επίσης, πόσοι και ποιοι με αγαπούν πραγματικά. 
 
Οι άνθρωποι που έμειναν δίπλα μου, είναι αυτοί που δε λύγισαν από την εικόνα μου, που δεν με κοίταξαν ποτέ με οίκτο. Αυτοί που μου κρατούσαν το χέρι όταν έκανα εμετό και άντεχαν τα ουρλιαχτά και τη θλίψη μου. 
 
Ήταν πολύ σκληρό να με βλέπουν να ξεφτιλίζομαι, γιατί ο καρκίνος έχει την ιδιότητα να σε ξεφτιλίζει, αλλά,
 
 όταν πίστεψα ότι αυτό το πράγμα θα τελειώσει, όταν είδα πως είχα τη στήριξη των δικών μου ανθρώπων, τότε άντεχα κι εγώ μαζί τους. Αντλούσα δύναμη από την ενέργεια τους και έτσι το νίκησα, δε με νίκησε. 
 
 Η ζωή ποτέ δεν σταματά να μας δίνει μαθήματα και με τον καρκίνο, πήρα κι εγώ το δικό μου. Ευτυχώς ήταν μόνο ένα blackout… 
 
 

23 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Τα έζησα όλα αυτά που περιγράφεται απλά δεν ήταν το δικό μου σώμα που πονάγε ήταν της κολητης μου της αδερφής ψυχής μου..της είχαν πει 6 μήνες θα ζούσε και έμεινε κοντά μας 3 χρόνια..αυτό το διάστημα που πέρασε ήμουν κοντά της μέχρι που έμεινε 35 κιλά… Έλιωνε κάθε μέρα ώσπου έσβησε..ακόμα έχω της κραυγές της στα αυτιά μου.όμως 3 χρόνια δεν μας επέτρεψε να κλαψουμε,να την λυπηθουμε… Μας έδινε κουράγιο .. Εκείνη όχι εμείς.είχε αντλήσει μια απίστευτη δύναμη και αυτό της έδωσε χρόνο και κουράγιο και τον νίκησε για μεγάλο διάστημα..έχω κρατήσει από αυτή την ιστορία την δύναμη της το γέλιο της την αγάπη που σκόρπαγε σε όλους.θα το θυμάμαι σαν μάθημα ζωής.περαστικά σας και εύχομαι να τον νικήσετε και να χαρισετε ελπίδα με την ιστορία σας…

  2. Ο «καρκίνος» φόβος ανεξήγητος στο ακουσμα του.όμως χωρίς να το θέλει μας κάνει δυνατούς μαχητές,μας χαρίζει για δεύτερη φορά την ανθρωπιά που χάσαμε,κ πίστη.ΠΙΣΤΗ στον ΘΕΟ ΜΑΣ!
    Με ακούμπησε κ μένα αυτός ο γνωστος-αγνωστος.Ίσως στάθηκα τόσο τυχερή όσο δεν μπορούσα να καταλάβω.
    Όμως η δεύτερη φορά τον «συνάντησα» στο πρόσωπο που λατρεύει κάθε κορίτσι στην ζωή του!,στον πατέρα μου!εκεί παλεψαμε κ οι δύο όμως μας νίκησε.
    Εύχομαι ολόψυχα να «τον» ξεχασετε κ να σας ξεχάσει!!

  3. ΝΑΤΑΣΑ ΜΟΥ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΟ ΟΛΟΨΥΧΑ ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΜΗ. ΝΑΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΓΕΡΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΗ.

  4. Η Νατασσα παλεψε και νικησε γιατι ειναι αγωνιστρια,και πανω απο ολλα Ανθρωπος. να ειααι παντα καλα Νατασσα και σαν γιατρος που εισαι να δινεις θαρρος στους πασχοντες.

  5. Πολύ όμορφα όλα αυτά που λέει η κυρία Καραμανλή αλλά πουθενά δεν βλέπω μια δοξασια για τον έναν και μοναδικό αληθινό Θεό που αν δεν ήθελε εκείνος να γιατρευτει η κυρία Καραμανλή τώρα δεν θα ήταν έν ζωή!!Ας είναι πάντως Περαστικά σε όλο τον κόσμο και μην ξεχνάμε να δοξολογουμε τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό γιατί εκείνος είναι που μας δίνει την αναπνοή μας κάθε μέρα!!!!

    • Πλακα μας κανετε ????ο καλος και αληθινος θεος δεν θα επετρεπε να συμβαινουν τοσα δεινα σε πολλους ανθρωπους ….Αν ειναι δυνατον …..εσεις ,που δεν σας το ευχομαι αν παθετε κατι τετοιο να κανετε προσευχες μονο Τια ποιο θεο μιλατε????

  6. Εξαρτάται πως βιώνει ο καθένας τον Θεο……
    Σαν υπέρτατη παγκόσμια ενέργεια ….
    Η δυναμη η στωικοτητα η κατανόηση η ανθρωπιά ……Ολα πηγάζουν απο τον εςωτερικο κοςμο του καθε ενα κσι μοναδικού ανθρώπου……… πλάσματος σε αυτον εδω τον πλανητη.

  7. ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΧΗ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΕ ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΑ ΓΡΑΦΟΜΕΝΑ ΣΟΥ. ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΣΑ Η ΖΩΗ ΣΟΥ ΣΤΕΡΗΣΕ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΝΑ ΣΤΑ ΔΩΣΕΙ ΠΛΟΥΣΙΟΠΑΡΟΧΑ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΡΗΣ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ. ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΚΑΚΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΕΙ ΠΟΤΕ.

  8. ΝΑΤΑΣΣΑ,σε αγαπάμε πολύ γι αυτά που είσαι και για το θετικό ρόλο που έπαιξε και παίζει η παρουσία σου στα τεκταινόμενα κοινωνικά και πολιτικά της ΕΛΛΑΔΑΣ μας και ευχόμαστε να γίνεις καλύτερα απ ό,τι ήσουν και ποτέ να μην ξαναεμφανιστεί αυτός ο εφιάλτης…

  9. Γλυκιά Νατασσα εύχομαι να είσαι γερή και δυνατή πάντα στη ζωή σου, να χαίρεσαι την οικογένειά σου και να προσφερεις απλόχερα αγάπη στους ασθενείς σου!!!!!!!!!!!!!! Πολύ σημαντικά όσα μας γράφεις και πραγματικά χρειάζεται μεγάλη δύναμη ψυχής για να παλεψεις και να νικήσεις το θεριό. Έχω βρεθεί σε ανάλογη κατάσταση και λίγο χειρότερη αφού αμέσως μετά την περιπέτεια υγείας χωρισα με τον άντρα μου και βρέθηκα μόνη μου με τρία παιδιά. Ο Θεός όμως και η Παναγία δεν με εγκατέλειψαν ποτέ κι έτσι είμαι κοντά στα παιδιά μου μέχρι και σήμερα.

  10. Κουραγιο Κορη μου!! Οχι μονο για εσενα…αλλα για τους αλλους γυρο σου
    Εγω τραβιεμαι 8 χρονια τωρα

    Φιλικα

  11. Το κειμενο αυτο δεν το εγραψε η γνωστη Νατασσα Καραμανλη. Προκειται για απλη συνωνυμια 🙂
    Η κοπελα που το εγραψε ειναι αυτη https://about.me/soufrazeta
    Εαν θελετε βγαλτε σας παρακαλω τη φωτογραφια και συμπληρωστε την σωστη πηγη του κειμενου
    http://fylada.blogspot.com

    • Καλησπέρα σας, έλαβα το μήνυμα σας και σας ευχαριστώ για την επικοινωνία μαζί μας. Το κείμενο μαζί με τη φωτογραφία το αναδημοσίευσαμε ακριβώς όπως το βρήκαμε στο διαδίκτυο.Μας άγγιξε ο λόγος και τα μηνύματα που πρεσβεύει.Φυσικά διορθώθηκε αμέσως η Πηγή σύμφωνα με την υπόδειξη μας..Παρακαλώ μόνο εξηγήστε μας την ιδιότητα σας για μπορέσουμε να κάνουμε με ασφάλεια και τις άλλες διορθώσεις που αναφέρετε. Περιμένωντας την απάντηση σας. Οι διαχειριστες του site alithinesgynaikes

      • Καλα, δεν σας φαίνεται γελοίο να παρουσιάζετε ενα κείμενο τέτοιο; Να βάζετε ενα «πιασασικο» τίτλο για να νομίζει ο κόσμος οτι το κείμενο αφορά τη κυρία Καραμανλή, οτι η ιδια πάσχει απο καρκίνο, ενώ αφορά σε άλλη γυναίκα, τη Χριστίνα και η κ. Καραμανλή ειναι μόνο αυτή που το έγραψε! Μη αναφερθώ και στους αναγνώστες που της εύχονται καλό κουράγιο κλπ.. Απο την άλλη με τέτοιους αναγνώστες καλα κάνετε και βάζετε τέτοιους τίτλους. Να σας χαίρονται και να τους χαίρεστε……. Πολύ χάλια όμως…

  12. Σιγουρα ενα μεγαλο μαθημα για οσους διαβασουν αυτο το κειμενο σαν ποιημα. Ουσιαστικο και Αισιοδοξο!!

  13. πολυ σημαντικο και ευλογο μυνημα…για εφαρμοση σε οποια ατομα εχουν τετοια ασθενεια,ας τους ευλογει ο θεος,οι αγιοι!

  14. Αν εξαιρέσω την μαστεκτομή που δεν έκανα, όλο το κείμενο είναι σαν να το έγραψε η ψυχή και το σώμα μου λέξη λέξη..Προσεύχομαι για όλες μας και όλους..Μακάρι να είμασταν μαζί να δίνουμε δύναμη η μία στην άλλη.
    Καλή μας ζωή και συνέχεια..

  15. Δεν με γνωρίζεις όμως για μας είσαι η γλυκιά και ταπεινή Νατάσα που όμως έχει τόση δύναμη ώστε να αντιμετωπίζει τα δύσκολα. Χαιρομαι που μαθαίνω τα ευχάριστα νέα και σου εύχομαι να συνεχίζεις την ζωή σου γεμάτη με θετική σκέψη αισιοδοξία και ελπίδα!

  16. Μπραβο στη Νατασα και σε μένα που κι εγω αν και μηκρος να δεις τι εκανα και δόξα το Θεό ειμαι πολυ καλα σημερα.Κανε θετικές σκέψεις και μην ξεχνάς οτι ολα για κάποιο λόγο γίνονται!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.