Αν θες να σώσεις τον γάμο σου, σώσε πρώτα τη ψυχή σου!

7629

Να σώσω τον γάμο μου
Να σώσω το σπίτι μου
Να σώσω την οικογένειά μου

Δώσε και σώσε! Αν είχα ένα ευρώ για όσες φορές έχω ακούσει τις παραπάνω φράσεις, θα ήμουν εκατομμυριούχος. Δυστυχώς καμία μα καμία φορά δεν άκουσα «Να σώσω τη ψυχή μου». Χωρίς ψυχή, με τι όπλο θα σώσεις τον γάμο;

Αν η ψυχή σου είναι αλλού δοσμένη, αν δεν αντέχει άλλο, αν λαχταρά άλλους τόπους, άλλους κόσμους και άλλα πράγματα, δεν θα μπορέσεις ποτέ να την αναγκάσεις να μείνει κάπου που δεν θέλει. Θα το καταφέρεις μα θα΄ναι για λίγο. Θα ξεγελάς τον εαυτό σου και τους γύρω σου πως προσπαθείς, πως θες, χωρίς να θες. Κι αυτό θα φαίνεται σε κάθε μικρή στιγμή της μέρας σου.

Στο πρωϊνό ξύπνημα που θα σε κάνει να σκέφτεσαι «Πάλι εδώ σηκώθηκα;». Στον πρωϊνό καφέ που θα σου φαίνεται πάντα «άνοστος». Στο πρόσωπό σου, που θα βλέπεις σε δέκα χρόνια στον καθρέφτη και θα σκέφτεσαι την ευτυχία που κλώτσησες. Στα παιδιά που μεν θα συνεχίσεις να αγαπάς αλλά θα παίζεις προσποιητά και με το ζόρι. Γιατί έτσι πρέπει, έτσι σου είπε η ειδικός, έτσι προστάζει το σώσιμο. Του γάμου σου. Όχι της ψυχής σου.

Ο γάμος σώζεται ναι. Μα όταν θες τον άνθρωπό σου.
Όταν στο μυαλό και στη καρδιά σου είναι μόνο αυτός.
Όταν τον βλέπεις το πρωί κι αντί για «ωχ εσύ είσαι πάλι;» χαμογελάς και τον φιλάς.
Όταν πλαγιάζεις δίπλα του το βράδυ κι αντί να κάνεις πως κοιμάσαι για να μην ζητήσει σεξ, ζητάς εσύ.
Όταν δουλεύεις για να ζείτε και όχι για να αποφεύγεις τη συζήτηση μαζί του.
Όταν κοιτάς την οθόνη σου για να εργαστείς και όχι για να μην κοιτάς το πρόσωπό του.
Όταν όσο κι αν κουράστηκες, όσο κι αν απομακρυνθήκατε, ακούς τα κλειδιά του στη πόρτα σας και το στομάχι σου σφίγγεται από λαχτάρα. Όχι από φόβο!

Ο γάμος σώζεται ναι.
Μα όταν το θέλουν και οι δυο αληθινά.
Όταν οι λόγοι είναι οι σωστοί.

Όχι επειδή ο ένας θέλει να ξεχάσει και ο άλλος να αποδείξει ότι αντέχει.
Όχι από εγωϊσμό, από ζήλια, από μικρότητα.
Όχι υπό την απειλή της βαλίτσας που βγαίνει απ’ το πατάρι.
Όχι επειδή το είπαν τα σόγια, όχι επειδή “κλάψαν τα παιδιά.
Όχι για τα μάτια του κόσμου, ό
χι για να δείξεις στον εαυτό σου και στον άλλον πως προσπάθησες.
Όχι επειδή είστε χρόνια μαζί, η ευτυχία δεν πάει με το χρονόμετρο.
Όχι επειδή δεν έχετε λεφτά. Ξέρω γυναίκες με ένα ευρώ στη τσέπη που έφυγαν με τα παιδιά τους τρέχοντας, για να γλιτώσουν απ’ το ξύλο.
Ο γάμος σώζεται όταν θέλει αληθινά το μέσα σου. Θέλει;

Δυστυχώς ελάχιστοι έχουν τα κότσια να σώσουν πραγματικά το γάμο τους και ακόμα λιγότεροι να φύγουν από αυτόν. Γνωρίζω πολύ κόσμο που κλαίγεται χρόνια ολόκληρα για τη δυστυχία που τον δέρνει ενώ έχει την επιλογή να φύγει και δεν το κάνει με χίλιες δυο δικαιολογίες.
Τα παιδιά που ΘΑ κλαίνε.
Τα λεφτά που δεν υπάρχουν.
Τα σόγια που ΘΑ θυμώσουν.
Ο Ερμής που είναι ανάδρομος.
Μέσα σε τόσα ψέματα που έχει φτιάξει το μυαλό σου, άκου τώρα και μια αλήθεια: Όταν θες να φύγεις απ” το γάμο σου και δεν το κάνεις, δεν είναι επειδή δεν είσαι έτοιμος ή επειδή είσαι φτωχός. Είναι επειδή είσαι δειλός. Μόνο. Συγγνώμη που στο λέω μα ήμουν κάποτε κι εγώ. Και ξέρω.

Ξέρω πως πολλοί άνθρωποι, ανάμεσα στη μιζέρια και στην ευτυχία, διαλέγουν τη μιζέρια από φόβο πως δεν αξίζουν να είναι ευτυχισμένοι. Που παριστάνουν τους μελλοντολόγους «προβλέποντας» πως αν ευτυχήσουν οι ίδιοι, ΘΑ δυστυχήσουν τα παιδιά τους ενώ στη πραγματικότητα, το μέλλον είναι άγνωστο και μπορεί να τους εκπλήξει. Τα παιδιά είναι ευτυχισμένα όταν είναι και οι γονείς τους και μεγαλώνοντας, ευτυχούν μέσα στις σχέσεις και στους γάμους τους, ανάλογα με το πόσο ευτύχησαν η μάνα και ο πατέρας τους. Χώρια ή μαζί.

Ένα παιδί που βλέπει τον γονιό του να ρουφάει βαριεστημένα τον «άνοστο» καφέ του και να χάνεται στον κόσμο του, δεν θα είναι ποτέ ευτυχισμένο.
Ένα παιδί που βλέπει τον γονιό του να συμβιβάζεται, θα επιλέξει να συμβιβαστεί κι αυτό με έναν σύντροφο αύριο και να ζει μισή ζωή από φόβο πως –όπως του έμαθε ο γονιός του κάποτε-δεν την αξίζει ολόκληρη.

Δες λοιπόν πρώτα πώς θα σώσεις τη ψυχή σου.
Γιατί ακόμα κι αν η ψυχή σου λαχταράει να φύγει, ο γάμος σου, πάλι θα σωθεί.
Απ’ τη ταλαιπωρία, τον εξευτελισμό, τη μάταιη παράταση, τους καυγάδες δίχως τελειωμό, το κέρατο, το μίσος που δεν θα “χεις προλάβει να αισθανθείς.

Όταν συμβιβάζεσαι, δεν καταλήγεις να αγαπάς. Καταλήγεις να ξερνάς. Και τότε δεν μένει τίποτα πια για να σωθεί. Ούτε γάμος ούτε ψυχή…

Από την Άννα Παπαδοπούλου

Πηγή:singleparent

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Λυπαμαι πραγματικα για αυτα που διαβαζω,θα μου πειτε προσωπικες αποψεις δημοκρατια εχουμε δεκτες ,δεν μας λετε ομως οταν το παιδι εχει μαθει να ζει περισοτερες ωρες με τον πατερα,οταν η μανα ειναι ανεργη και δεν τις λειεπει τιποτα 25 χρονια τωρα ,οταν εχει τις ηλικιακες ανασφαλειες και φιλες ελευθερες να καυλαντιζουν αριστερα ,δεξια,να μην τις λςιπουν εξοδοι,αυτοκινητα,μαλλια,νυχια ,καφεδακια,αλλα να λεει δεν εχω αισθηματα μωρε ,λες και τα αισθηματα τα αρνητικα τα διμιουργει ο κωλος,τοτε να αλλαξουν αυτα τα αισθηματα να γινουν θετικα οπως πριν,ειμαι σε γαμο,χωρις εντασεις φασαριες ,δουλευω 3 δουλειες να μην λειπει τιππτα απο τη γυναικα μου το παιδι μου,αλλα βλεπεις με ενα κιητο μερα νυχτα τι περιμενεις ,οσο για τη θρησκεια που γραφεται παραπανω και εκει διαφωνω καθετα αυτος μας επλασεαυτος θα μας κρινει,δεν φευγω για το παιδι μου και αν θελει η κυρια ζωη να παει χωρις το παιδακι μου να την κανει στο καλο,και εσεις σταματατε απο προσωπικες εμεπιρεις να επηρεαζεται κοσμο και να παιζεται με αληθινα αισθηματα,οπως αλλαζει το μυαλο σε σκεψεις αισθηματα αρνητικα ετσι να επιστρεφει και στα θετικα και μην το παιζεται γυνακκες θιγμενες μια ζωη και να ζειτε μεσα απο διατροφες και λαλακιες ,καλυτερα να ξερνας και να βαλεις μυαλο με γνωμονα το σωστο μεγαλωμα αθοων ψυχων,επαναλαμβανω ποτε δεν εβριξα,ποτε δεν απλωσα χερι,ποτε δεν στερησα ,απλα δουλευα και δουλευω σαν σκαλβος για το παιδι μου πλεον και για αυτην οταν αποφασισει να γυρισει ,αλλιως να παει στο καλο αλλα χωρις το παιδι μας καλη σας μερα !!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.