Ο πρώην άντρας μου έβαλε σε κίνδυνο τη ζωή μου και του παιδιού μου

1214

Είμαι πια 41 ετών και έχω ένα γιο 6,5 χρονών. Παντρεύτηκα στα 29 μου χρόνια και είμαι εκπαιδευτικός. Οι γονείς μου, μου είχαν καλομαθημένη και είχαν προσφέρει τα πάντα προκειμένου να είμαι ευτυχισμένη. Επέλεξα όμως λάθος σύντροφο, με πολλαπλές δυστυχώς προσωπικότητες και την απανθρωπιά καλά κρυμμένη μέσα του. Παραμείναμε 10 χρόνια παντρεμένοι.Όταν αποφασίσαμε να κάνουμε παιδιά,  και επειδή εγώ δεν μπορούσα να συλλάβω, ξεκινήσαμε μια σειρά από εξετάσεις.  Οι δικές μου ήταν άριστες, πλην όμως οι εξετάσεις του πρώην συζύγου δεν ήταν καλές.Έπασχε από ολική «ανεξήγητη» στειρότητα. Καταστροφή, δεν θα αποκτούσαμε ποτέ παιδιά! Σκέφτηκα το διαζύγιο αλλά εκεί με έπιασε η ανθρωπιά μου…..είπα στον εαυτό μου αν ήσουν εσύ στην θέση του δεν θα ήθελες να σε παρατήσουν έτσι.Και συνέχισα να είμαι μέσα σε αυτόν τον γάμο…

Πήγαμε σε γιατρούς, έκανε δήθεν θεραπείες και θα σας εξηγήσω παρακάτω τι εννοώ με το δήθεν…Διαισθητικά δεν μου κόλλαγε το παζλ και συνέχεια το έψαχνα άλλα ήταν δύσκολο να το βρω αφού το μυστικό του ο πρώην σύζυγος το έκρυβε μαζί με τους γιατρούς καλά, καλά…Στα εφτά χρόνια γάμου ένιωθα πολύ έντονη την ανάγκη πλέον να γίνω μητέρα και τότε αποφασίσαμε να πάμε σε τράπεζα σπέρματος.  Έμεινα έγκυος με την δύσκολη μέθοδο της εξωσωματικής γονιμοποίησης και έφερα στην ζωή το αγοράκι μου.Αλλά και εκεί λαχτάρησα,  αφού ο τοκετός ήταν οξύς , διότι μόλις είχα πάρει 10 μέρες από τον ένατο. Ο μικρός έκανε άπνοιες και είχε τρομώδεις κινήσεις. Όταν γεννήθηκε δεν έκλαψεαλλά ο γιατρός με καθησύχασε ότι θα μου τον έφερνε να τον θηλάσω…μπήκε στην εντατική με οξυγόνο σε θερμοκοιτίδα και τον σίτιζαν παρεντερικά. Εγώ το πληροφορήθηκα τελευταία αφού ο πρώην «καλός μου «σύζυγος δεν μου έλεγε τίποτα ήξερε βέβαια αυτός γιατί. ..μετά από δέκα μέρες πήρα το μωρό μου αγκαλιά!

Γυρίσαμε σπίτι αλλά τότε ο πρώην άντρας μου, άρχισε να γίνεται επιθετικός , υβριστικός και να με παρατάει ώρες ατελείωτες με το μωρό για να εξαφανίζεται με τον φίλο του. Τελικά έφυγε από το σπίτι και εκεί ανακάλυψα ότι όλα αυτά τα χρόνια έπασχε από αφροδίσιο νόσημα  σοβαρό που ήταν και η αιτία της στειρότητάς του!Βρήκα κρυμμένες εξετάσεις και τότε έπεσα από τα σύννεφα αφού με εξέθετε σε κίνδυνο όπως και το παιδί που είχα φέρει στην ζωή. Ήταν τόσο μεγάλο το μέγεθος της απανθρωπιάς του που ερχόταν σε επαφή μαζί μου κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης με αποτέλεσμα το μικρόβιο να μεταφέρεται στο μωρό μέσω του πλακούντα και επειδή το μόλυνε, γεννιόταν με σηψαιμικό σόκ, για αυτό και η άπνοια. Επίσης του πείραξε ακουστικό νεύρο και φοράει ακουστικό. Όμως με την δική μου στήριξη, αγώνα και αγάπη, ο μικρός είναι καλά και το κυριότερο το μικρόβιο δεν πήγε στο αίμα του, αντιθέτως σώθηκε ακριβώς επειδή ο τοκετός ήταν οξύς ενώ εγώ δεν κόλλησα γιατί δεν ταίριαζαν τα αίματα μας. Με λίγα λόγια κι εγώ και ο μικρός είμαστε καλά από καθαρή τύχη!

Έκανα αγωγή διαζυγίου και ζήτησα την αφαίρεση της γονικής μέριμνας ενώ έκανα και μήνυση για εξαπάτηση και έκθεση σε κίνδυνο της ζωής του παιδιού μου και της δικής μου. Μέχρι και σήμερα δεν πιστεύω ότι υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι. Γιατί να τα περάσουμε όλα αυτά κι εγώ και το παιδί μου; Γιατί τόσα ψέμματα με κίνδυνο τη ζωή μας;

Μαρία

Πηγή:singleparent

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.