Σάββατο, 25 Μαρτίου, 2023
No menu items!
ΑρχικήΨυχολογίαΌταν το παιδί μεγαλώνει ένας πληγωμένος γονιός

Όταν το παιδί μεγαλώνει ένας πληγωμένος γονιός

Μετά από έναν χωρισμό ή ένα διαζύγιο, οι γονείς καλούνται να αποφασίσουν πόσα πράγματα θα μοιραστούν με τα παιδιά τους.

“Μαμά, παίξε μαζί μου.” Άκουσα την τρίχρονη κόρη μου να με παρακαλά. Μου φαινόταν ότι η φωνή της ερχόταν από πολύ μακριά. Υπήρχε ένας τόνος εκνευρισμού μέσα της, μάλλον είχε αρχίσει να καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με την μαμά.

Έκατσα δίπλα της. «Εσύ είσαι ο γονιός! Κάνε την δουλειά σου». Είπα στον εαυτό μου.

Αλλά δεν μπορούσα. Ήμουν αλλού. Λίγες μέρες πριν με είχε πληγώσει ένας άνθρωπος που αγαπούσα και ήμουν ακόμα σε σοκ. Αναρωτιόμουν γιατί, πως, τι δεν είχα προσέξει; Πήρα ένα από τα τουβλάκια και της το έδωσα. Το πήρε και χαλάρωσε με ανακούφιση.

Ήταν η πρώτη φορά που είχα να αντιμετωπίσω μια τέτοια θλίψη σαν γονιός. Το τέλος μιας σχέσης δεν είναι δα και το τέλος του κόσμου αλλά είναι αδύνατο να μην σε επηρεάσει.

Το να πενθήσεις μια σχέση χρειάζεται να αφοσιώσεις το μυαλό, την καρδιά και το σώμα σου σε αυτή τη διαδικασία. Ο ρόλος σου σαν γονιός όμως απαιτεί να είσαι ενεργός και ανιδιοτελής. Πως λοιπόν μπορείς από τη μια να δείξεις τέτοιο εγωισμό και από την άλλη ανιδιοτέλεια;

Ένας επώδυνος χωρισμός μπορεί να σε επηρεάσει πολύ, τόσο σωματικά όσο και συναισθηματικά. Το 2010 έγινε μια έρευνα στην οποία οι επιστήμονες μελέτησαν άτομα που είχαν βιώσει την απόρριψη και παρατήρησαν ότι υπήρχε δραστηριότητα σε τμήματα που εγκεφάλου που έχουν να κάνουν με τον σωματικό πόνο και τον εθισμό. Οι επιστήμονες συμπέραναν ότι ένας χωρισμός μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη, εθιστική έως και αυτοκτονική συμπεριφορά.

Η θλίψη, ο εκνευρισμός, η κόπωση και η διάσπαση της προσοχής είναι τα συχνότερα συμπτώματα του πένθους για τους γονείς. Ο Dr. Chris Overtree, ψυχολόγος που εξειδικεύεται στα παιδιά και στην οικογένεια, είπε ότι οι γονείς συνήθως επιλέγουν να υποκρίνονται ότι όλα είναι μια χαρά. Τα παιδιά όμως καταλαβαίνουν περισσότερα από όσα οι γονείς, νομίζουν.

“Όταν προσπαθείς να κρύψεις τη θλίψη σου, δεν το κάνεις τόσο αποτελεσματικά και συνήθως διαφαίνεται με κάποιον τρόπο,» είπε.

Τα παιδιά έχουν ενός είδους εγωκεντρισμό και τείνουν να υπερεκτιμούν την δυνατότητα τους να επηρεάσουν τον κόσμο γύρω τους.

Αν λοιπόν αντιληφθούν ότι κάτι δεν πάει καλά και αν ο γονιός δεν τους εξηγήσει τι συμβαίνει, μπορεί να αρχίσουν να κατηγορούν τον εαυτό τους, νομίζοντας ότι εκείνα είναι η πηγή του προβλήματος.

Οι γονείς πρέπει να διδάξουν τα παιδιά τους πως να διαχειριστούν τις δυσκολίες της ζωής. Πολλές φορές τα παιδιά μαθαίνουν παρακολουθώντας τους γονείς τους.

“Βλέπουν το πιο σημαντικό πρότυπο που έχουν, να βιώνει κάτι δύσκολο και επώδυνο και συνειδητοποιούν ότι δεν πειράζει να μην ξέρεις τι να κάνεις,» λέει ο Dr. Overtree.

“Μαθαίνουν ότι δεν πειράζει να νιώθεις τον πόνο και ότι είναι κομμάτι της ζωής να μάθεις να ξεπερνάς αυτές τις δυσκολίες και να ζητάς βοήθεια αν την χρειάζεσαι».

Και όταν δουν τον γονιό τους να πενθεί, έχουν τη δυνατότητα να δείξουν συμπόνια. Μαθαίνουν ότι τα συναισθήματα μπορεί να εναλλάσσονται μέσα στην ζωή αλλά δεν καθορίζουν έναν άνθρωπο.

Αν οι γονείς δεν αφήνουν τα παιδιά τους να δουν τα πραγματικά τους συναισθήματα, τα παιδιά νομίζουν, λανθασμένα, ότι οι γονείς τους έχουν απόλυτο έλεγχο του εαυτού τους και μπορεί να προσπαθήσουν να τους μιμηθούν. Αν δεν έχεις δει ποτέ τους γονείς σου να προσπαθούν να διαχειριστούν τα προβλήματα τους, δεν θα ξέρεις πως να το κάνεις.

Πως πρέπει να μοιραστείς την θλίψη σου με τα παιδιά σου χωρίς να τα επιβαρύνεις;

Μίλησε τους με έναν τρόπο που θα καταλάβουν. Πως να εξηγήσεις τα προβλήματα των ενηλίκων σε παιδιά; Έχε υπόψιν την ηλικία τους και εξήγησε τους την κατάσταση με ένα τρόπο που θα κατανοήσουν.

Η Julie Mencher, ψυχοθεραπεύτρια συμβουλεύει για το θέμα του διαζυγίου:

«Αν το διαζύγιο δεν είναι ανάμεσα στους γονείς του παιδιού αλλά ανάμεσα σε έναν γονιό και σε ένα άτομο με το οποίο το παιδί μπορεί να είχε κάποιο δέσιμο  αλλά που μάλλον δεν θα ξαναδεί, είναι σημαντικό να δοθεί η δυνατότητα στο παιδί να πενθήσει. Μπορείς να πεις «Ξέρω ότι θα σου είναι δύσκολο που δεν θα μπορέσεις να ξαναδείς τον/την…». Το παιδί θα αντιδράσει με τον τρόπο του στην κατάσταση αυτή, μπορεί και να κατηγορήσει τον γονιό για την απώλεια.

«Πρόσεξε πως και πότε θα μοιραστείς τα συναισθήματα σου. Πρέπει να λάβεις υπόψιν την ηλικία των παιδιών. Δεν έχει σημασία μόνο το πως θα πεις κάτι αλλά και τα πόσα θα πεις. Μίλησε τους απλά, επίλεξε τι θα τους πεις με βάση το τι θεωρείς σημαντικό και πρόσεξε μήπως αρχίσουν να νιώθουν ότι κατακλύζονται από έντονα συναισθήματα» λέει η Mencher. «Το να κάνετε μερικές σύντομες συζητήσεις μπορεί να είναι πιο εύκολο για τα παιδιά από μια ολοκληρωμένη».

Κράτα τον έλεγχο. Οι γονείς πρέπει να δείχνουν στα παιδιά τους ότι αν και μπορεί να πονούν, μπορούν να φροντίσουν τον εαυτό τους και να συνεχίζουν να είναι ικανοί γονείς. Αν νιώσεις τον πόνο να σε κατακλύζει, πες «θα νιώσω καλύτερα όταν σταματήσω να κλαίω» πράγμα που και θα τα πληροφορήσει και θα τα καθησυχάσει.

Το καλό είναι ότι τα παιδιά είναι πολύ ανθεκτικά. Τα περισσότερα παιδιά έχουν πολλά πράγματα στη ζωή τους που μπορεί να τους αποσπάσουν την προσοχή και μαθαίνουν να αλληλεπιδρούν αποτελεσματικά, γεγονός που μπορεί βοηθήσει τόσο εκείνα όσο και τους γονείς.

“Μαμά, είσαι στεναχωρημένη;” με ρώτησε η κορούλα μου.

Δίστασα λίγο, προσπαθώντας να αποφασίσω τι να της απαντήσω.

“Ναι, είμαι στεναχωρημένη”.

“Γιατί;” με ρώτησε.

“Θυμάσαι τον Κώστα;” ρώτησα την κορούλα μου. Μου ένευσε ότι τον θυμόταν.

“Δεν ήταν καλός μαζί μου. Ήταν φίλος μου και με πλήγωσε» της είπα.

“Και αυτό σε στεναχώρησε;” με ρώτησε.

“Ναι, αλλά θα μου περάσει» της απάντησα βιαστικά.

“Μπορούμε να παίξουμε; ” Έτσι απλά το προσπέρασε. Πήρα μια βαθιά ανάσα και αρχίσαμε να παίζουμε.

Πηγή: http://time.com/

Το είδαμε :singleparent

http://www.alithinesgynaikes.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Advertisingspot_img

Δημοφιλη αρθρα