Δέσποινα Μπιρμπίλη: Το μάρμαρο και το κυνήγι είναι τέχνη!

1309

Την είχα γνωρίσει πριν από καμιά δεκαριά χρόνια όταν, πιτσιρίκα ακόμα, ερχόταν  στα γραφεία του περιοδικού ‘’Κυνηγόσκυλα’’ για να ξοδέψει το χαρτζιλίκι της σε  περιοδικά, βιβλία, γκραβούρες και αφίσες. Αρκετά παράξενο ένα κοριτσόπουλο να ενδιαφέρεται για το κυνήγι και τα κυνηγόσκυλα…

despina5– Τα χρόνια πέρασαν, χαθήκαμε, και συμπωματικά την  συνάντησα μετά από χρόνια, στο νησί της, την Σύρο.  Ώριμη πια με δικό της εργαστήριο, με τα δικά της πόιντερ και με, γιορτινή φορεσιά, ένα μόνιμο χαμόγελο που δεν φεύγει στιγμή από το πρόσωπό της.

Η ‘’λευκή μυρωδιά’’ από την μαρμαρόσκονη έχει ποτίσει κάθε γωνιά του ‘’μαρμαράδικου’’ που  πέρα από τους πάγκους, τα κομμάτια από μάρμαρο και τα μισοτελειωμένα έργα συστεγάζει και ένα μικρό ‘’εκτροφείο’’ θηραμάτων!

Δύο αυτοσχέδια εκολαπτήρια, ένα για ορτύκια και ένα για τσούκαρ, μου τράβηξαν την προσοχή και όταν έσκυψα να δώ τι περιέχουν τα χαρτόκουτα με τις αναμμένες λάμπες έμεινα ..ξερός! Κάμποσα διαβολεμένα περδικάκια και ορτυκάκια έτρεχαν μέσα στον περιορισμένο χώρο του χαρτόκουτου δίνοντας την εντύπωση πώς είναι πραγματικά άγρια…

-Η Δέσποινα φροντίζει τα κλωσόπουλα, καθησυχάζει τα πόιντερ και ενώ καμιά δεκαριά καναρίνια χαλάνε τον κόσμο, πιάνουμε την κουβέντα και θυμόμαστε τα παλιά. Στους τοίχους απλωμένα έργα, φωτογραφίες, πίνακες ζωγραφικής και  στο γραφείο βιβλιοδετημένα σαν ευαγγέλιο οι παλιοί τόμου των  περιοδικών ‘’ΚΥΝΟΛΟΓΙΑ’’ και  ‘’Κυνηγόσκυλα’’ . Κάτι με πιάνει όταν βλέπω ‘’στο πουθενά’’ τα περιοδικά μου να είναι έτσι φυλαγμένα όταν εγώ  έχω σκόρπια, κάποια μόνο,  τεύχη…

’’Είμαι από οικογένεια κυνηγών’’ μου λέει η Δέσποινα και συνεχίζει: ‘’Ο πατέρας μου και τα δύο αδέλφια μου είναι κυνηγοί. Εγώ όμως είμαι πιο φανατική από τους άντρες της οικογένειας. Ο πατέρας μου με έπαιρνε από μικρή μαζί του στο καΐκι για ψάρεμα, εμένα όμως το μυαλό μου ήταν στα σκυλιά και στο βουνό. Γκρίνιαζα και ρώταγα συνέχεια πότε θα γυρίσουμε για να πάμε στο κυνήγι’’. Την αφήνω να μιλάει και ανοίγω το μαγνητόφωνο…

despina3

‘’Τα σκυλιά με έκαναν κυνηγό. Αυτά με έβγαλαν στα κυνηγοτόπια. Μου αρέσουν και αγαπάω  όλα τα σκυλιά αλλά το πόιντερ είναι ένα ξεχωριστό πλάσμα. Όταν  καλπάζει στο βουνό είναι για μένα ένα μοναδικό θέαμα και όταν σταματά σε κάποια φέρμα  εγώ βλέπω γλυπτά και πίνακες ζωγραφικής’’.  

Καλλιτεχνική φυσιογνωμία η συνομιλήτριά μου είναι λογικό να αντιμετωπίζει την τέχνη σαν τρόπο και επιλογή ζωής και κατ επέκταση τα σκυλιά και το κυνήγι σαν χώρο άντλησης έμπνευσης και  δημιουργίας. ‘’Φοίτησα για τρία χρόνια στην Αθήνα όπου σπούδασα ζωγραφική και γλυπτική. Παράλληλα σπούδασα, τρόπος του λέγειν, και τα σκυλιά μέσα από βιβλία, περιοδικά και εκθέσεις σκύλων (γέλια). Στη συνέχεια για τρία  χρόνια φοίτησα στην σχολή μαρμαρογλυπτικής της Τήνου όπου έμαθα πολλά όχι μόνο για το μάρμαρο αλλά και για την τέχνη και την ιστορία της γενικότερα. Πτυχιούχος πια γύρισα στο νησί μου, που το αγαπώ πολύ και άνοιξα το δικό μου εργαστήριο’’.

Μου δείχνει τα δημιουργήματά της και ενστικτωδώς πιάνει ένα εργαλείο και αρχίζει να  σμιλεύει μια προτομή πόιντερ. ‘’Δυστυχώς δεν μπορώ σαν επαγγελματίας να κάνω μόνο αυτό που με ευχαριστεί. Πρέπει να κάνω και πράγματα που με μελαγχολούν. Μου ζητάνε επιγραφές και δημιουργίες για τα νεκροταφεία. Δεν μπορώ να το αρνηθώ όχι μόνο για λόγους επιβίωσης αλλά και για λόγους αρχής. Δεν μπορείς να αρνηθείς την υπηρεσία σου στην οικογένεια που έχει πένθος .Όμως θάθελα να κάνω πράγματα μόνο γύρω από το κυνήγι και τα σκυλιά αλλά αυτό είναι αδύνατον  αφού στην  Ελλάδα  δεν έχουμε καλλιτεχνική κυνηγετική κουλτούρα  και είναι δύσκολο να επιβιώσει κάποιος από αυτή την ενασχόληση. Παρ όλα αυτά είμαι αισιόδοξη. Ένα  όνειρό μου είναι να  κάνω μια προσωπική έκθεση με δημιουργίες μου’’. Αφήνει τη λίμα και χαϊδεύει τα σκυλιά της.

-‘’Είχα γεννητούρια. Η Τζουντη γέννησε εννιά κουτάβια. Θα κρατήσω τρία. Αν μπορούσα θα τα κρατούσα όλα!’’ Μου διηγείται ιστορίες με τα σκυλιά της από πού τα πήρε πώς τα μεγάλωσε πώς τα εκπαίδευσε και πώς η Τζούντη ταξίδεψε για να ζευγαρώσει  600 χιλιόμετρα και 100 …ναυτικά μιλιά μακριά από το νησί της!

Εκεί, στη βόρεια Ελλάδα, βρισκόταν ο κατάλληλος επιβήτορας και η Δέσποινα δεν δίστασε να δώσει την μισή γέννα στον απαιτητικό ιδιοκτήτη του.

 

despina4

 

-‘’Είμαι κατά των ζευγαρωμάτων που γίνονται χάριν ευκολίας και επειδή ο σκύλος του γείτονα διατίθεται  τζάμπα. Η κάθε γέννα πρέπει να έχει έναν κυνοτροφικό όραμα διαφορετικά δεν πρέπει να γίνεται. Άλλωστε υπάρχει υπερπληθυσμός και υπερπροσφορά σκύλων. Χαλάλι λοιπόν η μισή γέννα μπροστά στο όραμα’’

Βγάζει από την θήκη της μια BERETTA και τα σκυλιά αμέσως ‘’σαλτάρουν’’ στη θέα της. Ο ‘’Παυλώφ’’ είναι (και) εδώ σκέφτομαι. Χοροπηδάνε στη θέα του όπλου και ετοιμάζονται για τον κυνηγότοπο, μετά από μακρά περίοδο απραξίας. Όταν το όπλο μπαίνει πάλι στη θήκη και κρύβεται ηρεμούν και η φωνή της Δέσποινας τα καλεί για μια βόλτα στη θάλασσα. ‘’Πρέπει να τρέξουν, να ξεσκάσουν. Ένα αλυσοδεμένο πόιντερ είναι δυστυχισμένο’’ μου λέει και κατακρίνει κάποιους δήθεν κυνόφιλους: ‘’ Όσοι αντιμετωπίζουν τα σκυλιά τους σαν εργαλεία που θα πιάσουν δουλειά στις 20 Αυγούστου δεν θα έπρεπε να έχουν το δικαίωμα στο κυνήγι με σκύλο. Το ίδιο και όσοι έχουν δεμένο ολοχρονίς  ένα σκύλο φύλακα σε κάποιο βαρέλι κάτω από τον καυτό ήλιο’’.  Κοιτάζω τις σημειώσεις μου, Είπαμε πολλά. Είχαμε χρόνια να τα πούμε. Η πιτσιρίκα μεγάλωσε. Είναι ήδη μια ενεργή πολίτης και κυνηγός που σκέφτεται και ανησυχεί αλλά και ένας μικρός τόμος γνώσεων. Ο διαθέσιμος χώρος ακόμα και στο kynoclub.gr είναι συγκεκριμένος….  Μπορώ να σημειώσω μόνο  την αγωνία της  για την άγρια εκμετάλλευση και οικοπεδοποίηση του νησιού της αλλά και ένα τελευταίο  παραλληλισμό με τα δικά της λόγια: ‘’Ένα λάθος στη δουλειά με το κοπίδι καταστρέφει το μάρμαρο μια για πάντα. Το ίδιο συμβαίνει και με τα πόιντερ. Ένα λάθος συμπεριφοράς μπορεί να καταστρέψει ένα ζώο. Πολλά λάθη μπορούν να καταστρέψουν τη φυλή’’

-Γεια σου ρε Δέσποινα. Θα τα πούμε πάλι κάποια στιγμή. Στα κυνηγοτόπια ή σε κάποια έκθεση. Κυνηγετική ή εικαστική….

Facebook : Δέσποινα Μπιρμπίλη

despina

Συνέντευξη στον Νίκο Φωτακόπουλο

Φωτογραφίες Νάσος Φωτακόπουλος

Πηγή:http://kynoclub.gr/

 

 

http://95.216.7.85/~alithines

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. ‘’Ένα λάθος στη δουλειά με το κοπίδι καταστρέφει το μάρμαρο μια για πάντα. Το ίδιο συμβαίνει και με τα πόιντερ. Ένα λάθος συμπεριφοράς μπορεί να καταστρέψει ένα ζώο. Πολλά λάθη μπορούν να καταστρέψουν τη φυλή’’

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.