Μ’ ένα γνώριμο σκαρί

2132

΄Ενα ταξίδι κύκλου, με το πλοίο που εκτελεί το ένα από τα δύο ενδοκυκλαδικά δρομολόγια, έδωσε την ευκαιρία για μία καταγραφή της καθημερινότητας, που με επαναλαμβάνομενο ρυθμό βιώνουν οι ναυτικοί του.

artemis_2_0

 

Ο καιρός φεύγει μπροστά καλπάζοντας, αλλάζοντας τον κόσμο, λένε προς το καλύτερο, μα να που κάποια θαλασσινά δρομολόγια δεν λένε να ξεκολλήσουν από τον χαρακτηρισμό της «άγονης γραμμής», πάντα με κριτήριο τα οικονομικά οφέλη των εταιρειών.

Σε κάθε περίπτωση και με όποιον χαρακτηρισμό, άγονες γραμμές, άγονα νησιά, άγονα δρομολόγια, είναι αυτές οι ρότες των ταλαιπωρημένων, αλλά ανθεκτικών σκαριών, που ενώνουν τους νησιώτες, αποτελώντας πολλές φορές τον μοναδικό δίαυλο επικοινωνίας τους.

artemis_4

 

Γι’ αυτό και οι νησιώτες τα σέβονται αυτά τα πλοία, τα εκτιμούν, όσο κι αν στις κουβέντες τους, αστειευόμενοι, τα στολίζουν με χαρακτηρισμούς όπως «κρουαζιερόπλοια», «υπερωκεάνια» ή «θαλαμηγούς».

Αστειεύονται, όπως τα μέλη μιας οικογένειας μεταξύ τους, με το γνώριμο, το προσφιλές, που αγαπάς να το πειράζεις, με την περιπαιχτική διάθεση της οικειότητας.

artemis_3_0

 

Μα στα σκαριά αυτά δεν είναι οι ταλαιπωρημένες μηχανές και οι θαλασσοφαγωμένες λαμαρίνες τους, που εκτελούν το χρέος τους αγκομαχώντας, όπως μαρτυρούν οι τσιμινιέρες τους που βγάζουν τις μαύρες τους ανάσες. Είναι οι άνθρωποι τους, που μέσα στη μοναξιά του νερού, κουμαντάρουν τα γούστα του καιρού και συνεχίζουν να παλεύουν για να μετατρέψουν σε «γόνιμη» την κάθε «άγονη» γραμμή.

 

Ένα τέτοιο δρομολόγιο, με τον καιρό μπουνάτσα, καταγράφηκε η κάθε στιγμή του ταξιδιού, από την Σύρο προς τα νησιά των Δυτικών Κυκλάδων, με το καλόβολο «Άρτεμις», που χρόνια τώρα γυρνά και ξαναγυρνά στα ίδια λιμάνια, ενώνοντας τους Κυκλαδίτες.

Με πλήρωμα από πρόσωπα οικεία, όλοι γνωστοί, δικοί μας άνθρωποι, με προθυμία και ευγένεια να σε καλωσορίζουν στο σπιτικό τους, γιατί έτσι δείχνουν να θεωρούν το πλοίο.

Παλιοί ναυτικοί οι περισσότεροι, νησιώτες, θαλασσινοί, που ξέρουν και γνωρίζουν από πρώτο χέρι την απομόνωση των νησιών.

Κι εκεί στην γέφυρα, η γνώριμη φιγούρα του καπετάνιου Στέλιου Περιστεράκη, που καρφώνει το βλέμμα πάνω από την πλώρη στον ορίζοντα και μοιάζει να μετρά και να ξαναμετρά τα ίδια μίλια ταξιδιού μιας ολόκληρης ζωής, σιωπηλός και προσηλωμένος σαν να προσεύχεται.

 

artemis_1_0

 

«Και προσευχές για όλα της άγονης γραμμής τα περασμένα».

Σε κάθε λιμάνι, με το πηδάλιο πρόσω-ανάποδα, η πρύμνη πλησιάζει την προβλήτα και ρίχνει το βαρύ καταπέλτη.

Ταξιδιώτες λίγοι, περιμένουν σε κάθε λιμάνι αντάμα με τον καβοδέτη και τον λιμενικό της βάρδιας το αγκυροβόλιο του πλοίου, ακούγοντας απ’ έξω τα μεγάφωνα του να δηλώνουν την άφιξη στους επιβάτες του.

Σινιάλα επικοινωνίας, κόρνες καλοσωρίσματος και αναχωρήσεις αποχωρισμού, μα πάντα στον ίδιο κύκλο ταξιδιού είτε με μποφόρια είτε με μπονάτσες, θα επιστρέφει πάλι και πάλι και πάλι, συνεπές στο ραντεβού ζωής γι’ αυτά τα νησιά.

K.X. Μύρης: «Το πλοίο για την άγονη γραμμή

δεν έχει καπετάνιο και λοστρόμο

τ’ απόγεμα στις πέντε και μισή

σαλπάρει για το πέτρινο νησί

μονάχο για τον ίδιο πάντα δρόμο.

Το πλοίο για την άγονη γραμμή

απόψε φωτισμένο στο Αιγαίο

τρελάθηκε στις δέκα και μισή

δεν έφτασε στο πέτρινο νησί

και πήρε μες στη νύχτα δρόμο νέο.

Το πλοίο για την άγονη γραμμή

δεν έφτασε ποτέ σ’ άλλο λιμάνι

πρωί, πρωί στις έξι και μισή

ξανάμπαινε στο πέτρινο νησί

 

γιατί τον ίδιο δρόμο είχε κάνει».

 

 

Συντάκτης: Τέτα Βαρλάμη

 

Πηγή:http://www.koinignomi.gr/

 

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Κι εκεί στην γέφυρα, η γνώριμη φιγούρα του καπετάνιου Στέλιου Περιστεράκη, που καρφώνει το βλέμμα πάνω από την πλώρη στον ορίζοντα και μοιάζει να μετρά και να ξαναμετρά τα ίδια μίλια ταξιδιού μιας ολόκληρης ζωής, σιωπηλός και προσηλωμένος σαν να προσεύχεται.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.