Με αφορμή το «εσύ πάντα με συγχωρούσες» του Λυκουρέζου στη Λάσκαρη

3720

Δεν χαϊδεύω τα αυτιά των ανθρώπων που αγαπάω. Όπως δεν τους λέω ποτέ τη γνώμη μου αν δεν μου την ζητήσουν. Τα γνωρίζουν καλά και τα δύο, οι φίλοι μου. Γι αυτό όταν αποφασίζουν να μου κάνουν την ερώτηση «τι λές;«, είναι έτοιμοι να ακούσουν τι λέω. Τους θαυμάζω απεριόριστα γι αυτό. Είναι δύσκολο να ακούς από ανθρώπους που ξέρεις ότι σε αγαπάνε, πράγματα που εσύ ο ίδιος αποφεύγεις να πεις στον εαυτό σου. Θέλει δύναμη, κότσια. Που εγώ συχνά δεν τα έχω. Γι αυτό και στις παρέες μου ήμουν και παραμένω εκείνη που θέτει λιγότερο από όλους την ερώτηση «τι λες;» στους άλλους. Όχι γιατί τα ξέρω όλα. Αλοίμονο… Αλλά γιατί δεν έχω πάντα τη δύναμη να ακούσω τις αλήθειες τους. Και -ένα μυστήριο πράγμα!- οι φίλοι σπανίως λαθεύουν στις αλήθειες τους.

Μιλώντας σήμερα με μία αγαπημένη ετών, η κουβέντα έφτασε στον συγκλονιστικό επικήδειο με τον οποίο ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος αποχαιρέτησε τη Ζωή Λάσκαρη.

«Έχει κολλήσει στο μυαλό μου η κουβέντα που της είπε: εγώ σου στάθηκα μία και εσύ δέκα, πάντα με συγχωρούσες, σ’ ευχαριστώ για όλα», σχολίασα.

Καθυστέρησε η αντίδρασή της.

«Γιατί δεν μιλάς«, απόρησα;

«Γιατί δεν συμφωνώ. Αναρωτιέμαι αν τα σπουδαία λόγια που είπε ο Λυκουρέζος, έχουν την ίδια βαρύτητα όταν τα λέμε στον σύντροφό μας κοιτάζοντας τον στα μάτια και όχι σε στιγμές τραγικές. Όπως ο χωρισμός. Ή ακόμη χειρότερα ο θάνατος. Αν ας πούμε σήμερα το βράδυ εκεί που θα βλέπουμε τηλεόραση με τον άντρα μου, γυρίσει και μου πει «σε ευχαριστώ που πάντα με συγχωρείς», εγώ τι πρέπει να του απαντήσω; Να το θεωρήσω συγκινητικό όπως το βρήκες εσύ ακουγοντάς το από τον Λυκουρέζο ή να του πω την αλήθεια;»

«Η οποία αλήθεια είναι;».

«Ό,τι κουράστηκα να είμαι πάντα εγώ εκείνη που συγχωρεί. Ότι δεν σημαίνει τίποτα για εμένα το ευχαριστώ του. Αυτό που θα είχε αξία θα ήταν να προσπαθήσει να αλλάξει όλα εκείνα που μετά με οδηγούν στην συγχώρεση«.

«Η κάθε σχέση είναι μοναδική και δεν μπορεί να κριθεί με τα ίδια μέτρα και σταθμά που κρίνεται μια άλλη. Η Ζωή Λάσκαρη και ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος, έζησαν μαζί 40 χρόνια. Και προφανώς ένα από τα μεγάλα μυστικά της κοινής πορείας τους ήταν αυτή η συγχώρεση που σήμερα ένιωσε την ανάγκη να επικαλεστεί, στο τελευταίο αντίο στη γυναίκα της ζωής του. Αυτό δεν σημαίνει ότι στη δική σου σχέση, θα λειτουργήσει το ίδιο μυστικό».

«Άρα; Αν μου πει σήμερα, αύριο την ίδια ακριβώς φράση ο ….. τι λες ότι θα πρέπει να κάνω;» επέμεινε εκείνη να ζητάει τη γνώμη μου.

«Λέω ότι δεν υπάρχει ούτε μία στο εκατομμύριο περίπτωση να σου πει κάτι τέτοιο, μέσα στο επόμενο τριήμερο ο…, άρα τζάμπα προβληματιζόμαστε. Έχει τους ευρωπαϊκούς αγώνες ποδοσφαίρου Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, με την ομάδα του καλού σου να δίνει έναν πολύ σημαντικό αγώνα. Όλα τα άλλα, μπορούν να περιμένουν. Ειδικά τα ευχαριστώ και οι συγγνώμες…»

«Έλα ρε Μαρία!»

«Τι έλα ρε Μαρία! Αφού με ρώτησες, να μην σου πω;»

Γράφει: Μαρία Παναγοπούλου

Πηγή:http://www.aixmi.gr

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.