Όταν γυρίζω πίσω μου και τα θυμάμαι βλέπω μόνο αποκαΐδια και φωτιές να καίνε και αίμα ….

4237

 

Ήταν Ιούλιος όταν ο διάβολος είχε πρόσωπο αγγελικό και σώμα αγαλματένιο και σαν χαμογελούσε ήταν σαν να άστραφτε………

Νόμιζα πως με θυμήθηκε ο θεός σαν με πλησίασε ,δήθεν να με ρωτήσει κάτι.

Είχα καταλάβει ότι είχε αντιληφθεί τη σαστιμάρα μου μέσα στο πλήθος. ..

Όλα έγιναν γρήγορα …

Δεν με ένοιαζε ποιος ήταν ! Γιατί είχε έρθει εδώ! Αν ήταν κίβδηλες  οι υποσχέσεις του …..

Μιλούσε και πάγωνε η εικόνα πίσω του και μπρός μου …

Υπήρχε μόνο εκείνος…

Η φωνή του και αυτά που είχε να μου πει….

Που να φανταστώ ότι μου έλεγε αυτά που ήθελα ν΄ ακούσω, αυτά που είχε ψυχανεμιστεί ότι είχα ανάγκη!!!

Σαν να είχε κάνει ένα βιαστικό γκάλοπ για εμένα σε γνωστούς και φίλους ….

Μιλούσε για μένα ,πριν από εμένα…..

Απίστευτα ευφυής, δοτικός ,ρομαντικός, βλέμμα όλο υποσχέσεις, λάγνος, ερωτεύσιμος. ….ατσαλάκωτος. ….

Θύμιζε αυτούς τους στιλάτους κυρίους που  βλέπουμε στις φωτογραφίες να συνοδεύουν  διάσημες κυρίες…

Αψεγάδιαστος …..

Μείναμε μαζί …

Σύντομα…..

Αναπόφευκτο,

Είχε ήδη στήσει την πλεκτάνη του. ..μελετημένες όλες οι κινήσεις του και σκόπιμες….

Με απομόνωσε από την πόλη, από συγγενείς, από φίλους..

Δήθεν για να απολαύσουμε τον έρωτά μας … και…

Ο έρωτας έγινε μαρτύριο …πίκρα …δηλητήριο …..

Η ζωή μου ,έγινε δική του,

Τα χρήματα μου δικά του …και η αναπνοή μου ακόμα ένιωθε πως του ανήκει. ….

Όπου πήγαινα έπρεπε να έχω το κινητό σε ανοικτή ακρόαση.

Παρακολουθούσε την κάθε μου κίνηση.

Δεν είχα εαυτό, καμία αίσθηση ελευθερίας, όλα ήταν ύποπτα για εκείνον …

Ζήλια, ανασφάλεια, ψυχική διαταραχή. …

Το πρώτο σοκ ήταν όταν με χτύπησε.

Με χτύπησε πολύ άσχημα… γιατί νόμιζε πως του έχασα την αγαπημένη του μπλούζα ….

Δεν ήξερα από αυτά. ..

Ψύχωση λέγεται. …..ακόμα και να ίσχυε αυτό που είχε φανταστεί.

Τόσο ξύλο για μία μπλούζα!

Οι γυναίκες όμως έχουμε και αυτό το ένστικτο της μητέρας Τερέζας που όταν βλέπεις κάτι τέτοια, αντί να τρέξεις να σωθείς ,κοιτάς να το σώσεις. .

Η απάντηση στο γιατί δεν έφυγα εκείνη τη μέρα ….

Ακόμα και όταν βρέθηκα στο νοσοκομείο με διάσειση για το ξύλο που ακόμα δεν κατάλαβα γιατί έφαγα. ….

Ήθελα να σώσω μία ψυχή που έβλεπα να βασανίζεται μέσα στο ίδιο της το σώμα ..

Δεν μπορούσα να φύγω, όπως και όλες οι γυναίκες φαντάζομαι που δεν φεύγουν

Θα αισθάνονται ενοχικά εάν αφήσουν στο έλεος έναν τέτοιον σύντροφο. ..διαισθάνεσαι ότι κάτι δεν πάει καλά και σε χρειάζονται. ..

Συνήθως είναι παραμελημένοι από το οικογενειακό τους περιβάλλον και έτσι ζουν παρασιτικά σε άλλους ……

Μερικές φορές ανήμποροι να αυτοσυντηρηθούν, ξέρεις ότι όταν θα φύγεις δεν θα τα καταφέρουν …

Έκατσα ακόμα και όταν έχασα μια πολύ σοβαρή δουλειά …

Είχα πάψει να είμαι ο εαυτός μου…

 Δεν είχα εαυτό ….

Οικονομική και ψυχική εξαθλίωση, βία καθημερινή και λεκτική, κανένας σεβασμός,

Μόνο απαιτήσεις, θράσος.

Θυμάμαι να έχω χάσει δεκαπέντε κιλά ,να είμαι μαύρη στο πρόσωπο, άγρια, αγέλαστη, τρομοκρατημένη.

Δεχόμουν απειλές.

Κατάθλιψη, κρίσεις πανικού. ..γιατί σε πείθουν ότι είσαι κτήμα τους, ότι τους ανήκεις ότι δεν αξίζεις τίποτα. ….

Το σώμα πάντα με μώλωπες.

Τα αυτιά με πύον από τα χτυπήματα.

Το σαγόνι γρονθοκοπημένο… μερικές φορές να μην μπορείς ούτε να μασήσεις …..

Και κάθε βράδυ να κάνεις προσευχή, γιατί δεν ξέρεις αν θα υπάρξει επόμενη μέρα δίπλα σε αυτό το κτήνος που κοιμάσαι.

 

 

Το κτήνος που πάντα είχε ένα άλλο πρόσωπο έξω από το σπίτι. Που όπου και να μίλαγες, δεν σε πίστευε κανείς.

Δεν πίστευε κανείς την αλήθεια σου!!!

Γιατί ήταν εκτός ορίων ,ήταν εκτός ανθρώπινης φαντασίας,

Γιατί κανείς δεν σε ενημέρωσε ότι η ανθρώπινη ψυχή μπορεί να είναι η ίδια ο πάτος της κολάσεως ….

Η έκρηξη έγινε όταν τα έχασα όλα. ..

Όταν  είχα χάσει την δουλειά μου, την υγεία μου , το σπίτι μου , γιατί δεν μπορούσα να το συντηρήσω ….

Γιατί είχε τραφεί πολύ καλά η εξάρτηση του τέρατος …ο τζόγος …..όλα έγιναν γι αυτό …ήμουν ένα μηχάνημα ΑΤΜ για εκείνον,

καμία μπέσα κανένας οίκτος, καμία ντροπή, καμία αλήθεια.

Στράφηκα δικαστικώς να διεκδικήσω τα χαμένα μου εδάφη .

Άσχετα ότι τελικά κατάλαβα ότι δεν είχα χάσει μόνο αυτό.

Τελικά είχα χάσει την ψυχή μου την αθωότητα μου,

Μου είχε μείνει ένας μόνιμος τρόμος. ..

Ήμουν όμηρος στα χέρια ενός άνδρα και δεν είχα καταλάβει τίποτα και δεν είχα αφήσει να καταλάβουν τίποτα.

Γιατί ντρεπόμουν που είχα πέσει τόσο χαμηλά. ..

Γιατί ήμουν άλλο ένα θύμα στα χέρια ενός άνδρα που με εκμεταλλεύτηκε ψυχικώς και οικονομικώς και όχι μόνο

Και ποτέ δεν θα σταματήσω να κυνηγώ και να μιλώ γι αυτό.

Υπάρχει ντροπή όταν αρχίζεις να καταλαβαίνεις τι σου έχει συμβεί. Όταν στενεύουν τα όρια

Όταν δεν έχεις ποια οξυγόνο ν αναπνεύσεις.

Ντρέπεσαι που έριξες τόσο χαμηλά τον εαυτό σου που τα επέτρεψες όλα αυτά που ο θάνατος εκείνη τη στιγμή είναι λυτρωτικός …

Στα έχει πάρει όλα στα έχει ισοπεδώσει όλα.

Νιώθεις ότι δεν είσαι γυναίκα δεν είσαι άνθρωπος.

Δεν σου αξίζει να ζεις. ..

Πείθεσαι με την καθημερινή βία και τις προσβολές ότι έτσι είναι .

Αυτό είσαι, αυτό σου αξίζει!!!

Κάτι σαν πλύση εγκεφάλου …..με αυτά που σου λέει κάθε μέρα

Λες δεν μπορεί για να τα λέει έτσι είναι.. .μέχρι εκεί αξίζω.

Να τρώω ξύλο

Να με κλειδώνει στο αυτοκίνητο

Να με αφήνει νηστική

Να μου σπάει τα φρένα 

Να μου απειλεί συγγενικά πρόσωπα …για να του βρω χρήματα να πάει να παίξει. ..

Γιατί η εξάρτηση είναι ότι πιο σατανικό έχω δει ποτέ μου. ..

Νομίζω τα άτομα που έχουν εξάρτηση έχουν ήδη πουλήσει την ψυχή τους στον διάβολο .

Ποτέ δεν θυμάμαι να βρήκα ψυχή μέσα σε αυτόν τον άνθρωπο. Λυπάμαι που η υπομονή μου και η αγάπη μου ήταν λιγότερο δυνατές από την εξάρτηση του και που το μόνο που υπάρχει στον ορίζοντα τους είναι το επόμενο θύμα που θα του βαμπιρίσουν  χρήματα και ενέργεια.

Νομίζω όσες φορές γλίτωσα από το θάνατο ,ήταν καθαρά θέμα τύχης. ..

Δεν ήξερε και δεν ήθελε να σταματήσει να με κτυπάει

Με μίσος

Με κακία

Με όλη του τη δύναμη

Με θυμό. …χωρίς όρια εκτός ελέγχου 

Όταν γυρίζω πίσω μου και τα θυμάμαι βλέπω μόνο αποκαΐδια και φωτιές να καίνε και αίμα ….κάτι σαν τη κόλαση ένα πράγμα!

Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός….

Με θεωρώ τόσο τυχερή που ζω

 

 Αννα Φ.

http://www.alithinesgynaikes.gr


 

Αν θέλεις να μας μιλήσεις; Κι εμείς! Άφησε το σχόλιο σου, στείλε μας e-mail στο :[email protected] ή βρες μας, στη σελίδα μας στο facebook alithinesgynaikes.

To alithinesgynaikes εγγυάται για την προστασία των προσωπικών σου δεδομένων και σε διαβεβαιώνει ότι, η ταυτότητά σου, θα παραμείνει μυστική.

Στοιχεία της ιστορίας έχουν αλλαχθεί για ευνόητους λόγους και τα πρόσωπα της φωτογραφίας δεν απεικονίζουν τα πραγματικά.

Σχόλια προσβλητικά και επιθετικά δεν θα δημοσιεύονται.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να ανατρέξετε στους όρους χρήσης μας εδώ.

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Με απομόνωσε από την πόλη, από συγγενείς, από φίλους..

    Δήθεν για να απολαύσουμε τον έρωτά μας … και…

    Ο έρωτας έγινε μαρτύριο …πίκρα …δηλητήριο …..

    Η ζωή μου ,έγινε δική του,

    Τα χρήματα μου δικά του …και η αναπνοή μου ακόμα ένιωθε πως του ανήκει.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.