Και όμως ….Εγώ επέζησα γεννήθηκα απ τις στάχτες μου λυτρώθηκα από σένα προχώρησα…. ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΕ….

2233

Ήταν όμορφος έξυπνος κ με χρήματα…….

Έπιασα δουλειά στο μαγαζί του…

Τότε είχα μια σχέση μ έναν συνομήλικο μου…

Ο Β. με κυνήγησε όσο δεν πάει.

Με χώρισε απ τη σχέση μου ή μάλλον λάθος, άφησα τη σχέση μου κ μετά από 6 μήνες παραδόθηκα…

Με ήθελε πραγματικά κ έκανε το καθετί για να μου το δείξει….

Εγώ κολακευμένη από έναν έμπειρο άντρα συνέχισα να απολαμβάνω όσα μου πρόσφερε νιώθοντας απέραντη ευγνωμοσύνη μακαρίζοντας τη τύχη μου…

Δεν ήταν χρηματικός ο λόγος.Όχι ποτέ.

Αν κ μου παρείχε μια ζωή παραμυθένια εγώ άρχισα να ερωτεύομαι αυτόν τον άνθρωπο ολοκληρωτικά….για τα χαρίσματα του χαρακτήρα του..

Ήταν καλός εραστής, καλός φίλος κ είχε πάντα μια καλή συμβουλή να σου δώσει, είχε λύσεις για τα πάντα….

Ήταν 42 χρονών εγώ 18....γι αυτό το κράτησα αρκετά χρόνια κρυφό..η διάφορα ηλικίας τεραστία θα μου πείτε….Για μένα ήταν ο θεός…

Στα 3 χρόνια έμεινα έγκυος….

Ήμουν ευτυχισμένη το ίδιο κ αυτός! Ότι μου χε ζητήσει να τον παντρευτώ μου δώσε κ ένα τέλειο δαχτυλίδι….στις 14 Φεβρουαρίου…

Έχασα το μωρό 3 μηνών…

Έγινα κουρέλι έπεσα σε κατάθλιψη…φανταστείτε μου είχε πάρει κ υπάλληλο να με ξεκουράζει στο μαγαζί…Με στήριξε κ μου πε ότι σύντομα θα κάναμε άλλο μωρό.

Πάντα με πολλή αγάπη…

Στο μέλλον άλλαξε…Έγινε απότομος αντιδραστικός κ βίαιος…έχασα τον κόσμο.

Τότε ήταν που έμαθα….με πολύ σκληρό τρόπο ομολογώ ότι η υπάλληλος μου ήταν  έγκυος απ τον άντρα μου…

ΑΠ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΑΝΤΡΑ …

Είχα βρει το ημερολόγιο της στην αποθήκη…το διάβασα όλο με κλάματα…

Δεν του πα λέξη…κ όταν αργότερα το έκανα μ έβγαλε τρελή. Όπως μου ΄χε εκμυστηρευτεί μετά από καιρό η υπάλληλος μου όταν της είπα κρυφά από εκείνον ότι ξέρω, την πήγε σ έναν δικό του γιατρό κ έριξε το παΐδι….

Ζαλιζόμουν …Της έδωσα άδεια κ έμεινα μόνη.

Τον πήρα τηλέφωνο να έρθει αμέσως και του τα είπα όλα ουρλιάζοντας…

Με είπε τρελή με χαστούκισε κ μ έδιωξε απ το μαγαζί..

Δεν μπορώ πραγματικά να σας περιγράψω τα συναισθήματα μου τότε…Πήγα σπίτι κ τα είπα όλα στη μάνα μου…

Τον ξανά είδα όταν πια είχα μπει στο νοσοκομείο με ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας…

Έκλαιγε έξω απ το χειρουργείο ενώ εγώ πάλευα με τη ζωή μου…

Ξύπνησα στην εντατική κ αυτός να με κοιτάζει κ να συνεχίζει να κλαίει σαν μωρό….μου λέγε «θα τρελαθώ αν σε χάσω» μου πε ότι είχε διώξει την άλλη κ θα μασταν μαζί για πάντα…κ ας μου χαν πει ότι δεν θα έκανα παιδιά..φτάνει να ήμασταν μαζί…

Έκατσε κοντά μου κ τα δυό χρόνια που έμμεινα στο νοσοκομείο με φρόντιζε ήταν πάλι ο Β. που ήξερα…ή μάλλον ακόμα καλύτερος…

Όταν βγήκα απ το νοσοκομείο παρ όλες τις αντιρρήσεις των γιατρών τον άφησα κ έφυγα σ ένα μοναστήρι στην Βέροια…

Έμμεινα εκεί 3 μήνες να σκεφτώ..

Όταν γύρισα ήρθε στο σπίτι μου κ με πήρε να ζήσουμε μαζί…ξαναδούλευα στο μαγαζί μέχρι που έμαθα από τον άντρα μιας πελάτισσας ότι αυτός «τραβιόταν με τη γυναίκα του»κ εκείνη περίμενε το παιδί του…

Θεέ μου όχι πάλι τα ίδια…

Δεν έκλαψα ,πόνεσα αλλά μόλις έκλεισα το μαγαζί έφυγα…μ έπαιρνε τηλέφωνα ερχόταν έξω απ το σπίτι μου φώναζε έκλαιγε…

Κατάλαβε ότι ήξερα κ προσπαθούσε να μου «εξηγήσει».

Μη με ρωτήσετε γιατί αλλά γύρισα κοντά του….

Δεν ήμουν ερωτευμένη ΠΙΑ αλλά τον αγαπούσα κ μέσα μου τον λυπόμουν..ειδικά όταν έκλεισε το μαγαζί κ χρεώθηκε παντού…..

Τον στήριξα.

Έκανα δυο δουλειές κ συντηρούσα την «οικογένεια μας»…

Εκείνος άρχισε να μου παίρνει χρήματα κ κατέληξε να παίζει τζόγο…….εγώ εκεί σταθερή αξία…

Η χαζή.

Ένα καλοκαίρι απ αυτά που πηγαίναμε στο εξοχικό του ,μου είπε ότι αν κ είμαι στείρα θα μου κάνε τη χάρη να με παντρευτεί….

Μετά από 3 μήνες με χώρισε…

«Είσαι πολύ λίγη για μένα» , μου είπε….

Τότε ήταν που έμαθα ότι ξανά έμμεινα  έγκυος!

Ήθελα να τον πάρω να του πω:«Κοίτα έχω το μωρό μας! Γύρνα κοντά μου….»

Όμως δεν ήταν γραφτό…

Μπήκα πάλι στο νοσοκομείο με πυρετό…έμεινα μόνη μου στο παγωμένο δωμάτιο…τον πήρα τηλέφωνο να του πω ότι ήμουν έγκυος …

Η απάντηση του?

Δεν μου επιτρέπει η παιδεία μου να σας πω ακριβώς τι ειπώθηκε από μέρους του αλλά ήταν άκρως εξευτελιστικό….

‘Eχασα για άλλη μια φορά τον κόσμο….

Ήταν η τελευταία επικοινωνία μου μ αυτόν τον άνθρωπο….

Ένιωσα σκουπίδι…

Σε 5 μέρες μες στο νοσοκομείο με υπογραφή των γονιών μου μου πήραν το παιδί με τεχνητούς πόνους…ήμουν 4 μηνών…σκότωσαν το μωρό μου χωρίς δική μου συγκατάθεση

‘Επαθα σοβαρή κατάθλιψη με είχαν σε καταστολή με ηρεμιστικά 7 μέρες…βγήκα απ το νοσοκομείο μετά από 20 μέρες ….

Είχα απαλλαγεί από όλα όσα τον θύμιζαν….

Απολύθηκα απ τη δουλειά μου…κ έφυγα ….χάθηκα στις σκέψεις μου ….

Μια εβδομαδα μετά πήγα  σ ένα νησί…

‘Αρχισα  τη ζωή μου από την αρχή και σιγά-σιγά την έκανα  όπως την ήθελα …

Κ φυσικά απαλλαγμένη  από την αρρωστημένη σχέση εξάρτησης , παντρεύτηκα  από έρωτα κ ένα πολύ γλυκό και τρυφερό πλασματάκι ήρθε στη ζωή μας και ολοκλήρωσε την ευτυχία μας….

Καμιά  φορά σκέπτομαι κ λέω καλά να πάθεις Β.

Εγώ επέζησα γεννήθηκα απ τις στάχτες μου λυτρώθηκα από σένα προχώρησα….

ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΕ….

Ελένη Π.


ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.