Έλενα Ράπτη: «Καμιά καριέρα δεν αντικαθιστά την οικογένεια…»

975

Δυναµισµός, γοητεία, ανθρωπιά, ευγένεια, είναι λίγες από τις λέξεις που µπορούν να περιγράψουν την όµορφη βουλευτή. Όραµά της; Ένας κόσµος καλύτερος και πιο δίκαιος. Όπλα της; Η θέληση και η δύναµη να το κάνει πραγµατικότητα… 


1998: οι εφηµερίδες όλης της χώρας αναφέρονται στην όµορφη ξανθιά δηµοτική σύµβουλο που έχει εντυπωσιάσει τη Θεσσαλονίκη. Τότε κανείς δεν φαντάζονταν πως η γυναίκα αυτή είχε να επιδείξει πολλά περισσότερα και σηµαντικότερα προσόντα, πέραν της οµορφιάς της. Σήµερα, είκοσι χρόνια αργότερα, η Έλενα Ράπτη µετρά πάνω από μια δεκαετία στη Βουλή και διαθέτει ένα εντυπωσιακό και πλούσιο βιογραφικό που την κατατάσσει σ’ εκείνα τα πολιτικά πρόσωπα που θέλουµε να έχουµε στη χώρα µας.

Ξεκινώντας, θα ήθελα να σας ρωτήσω: Όλα αυτά τα χρόνια ατελείωτης δουλειάς, εξαντλητικών ταξιδιών και χιλιάδων στερήσεων, άξιζαν;
Άξιζε κάθε στιγµή αυτής της πορείας που συνεχίζεται.

lifemagazinegr_elena_rapti_pio_omorfi_apo1_pote

Ξεκινήσατε την πολιτική σας σταδιοδροµία µε σκοπό να γίνετε βουλευτής ή ήταν κάτι που δε φανταζόσασταν; Αν αρχίζατε µε τα σηµερινά δεδοµένα, θα επιλέγατε ξανά την πολιτική;
Σήµερα, περισσότερο από κάθε άλλη στιγµή, η πολιτική έχει ανάγκη από ανθρώπους που µπορούν να εµπνεύσουν, που έχουν όραµα και διάθεση να δουλέψουν για την κοινωνία. Ποτέ δεν είχα στους στόχους µου να γίνω βουλευτής και τώρα που είµαι δε µ’ έχει παρασύρει ο τίτλος που κουβαλώ. Με ενδιαφέρει η ουσία της πολιτικής. Η δυνατότητα να µπορώ ν’ αλλάζω αυτά που πληγώνουν την κοινωνία και να συµµετέχω στη δηµιουργία µιας πιο δίκαιης και σύγχρονης χώρας. Ναι, λοιπόν, θα συµµετείχα στην πολιτική σε κάθε στιγµή που θα µου το επέτρεπαν οι πολίτες.

Νιώθετε αδικηµένη µε το κλίµα που επικρατεί απέναντι στους πολιτικούς σήµερα;
Νιώθω πως υπάρχει µια δίκαιη αγανάκτηση των πολιτών, αλλά µια άδικη  γενίκευση και κατηγορία κατά όλων. Στην πολιτική, όπως και σε πολλές εκφράσεις της καθηµερινής µας ζωής, υπάρχουν ατοµικές και προσωποποιηµένες ευθύνες.

Ποια γυναίκα πολιτικό (ελληνίδα ή ξένη) θαυµάζετε και γιατί;
Νοµίζω πως θα επέλεγα τη Μάργκαρετ Θάτσερ, όχι αυστηρά για την ιδεολογική της προσέγγιση, αλλά κυρίως για το δυναµισµό και την τόλµη να κάνει πιο πρακτική την πολιτική.

Είσαστε αισιόδοξη για το µέλλον της Ελλάδας;
Είµαι αισιόδοξη, παρά το ότι έχω µπροστά µου την εικόνα µιας Ελλάδας που περνά δύσκολες στιγµές. Θεωρώ πως είµαστε προικισµένοι µε την αρετή ν’ αλλάζουµε την µοίρα µας όταν χρειάζεται. Έχουµε ξεπεράσει πολύ πιο µεγάλα προβλήµατα.

Ακούγεται ότι θα είστε υποψήφια για τη ∆ηµαρχεία της Θεσσαλονίκης. Είναι κάτι το οποίο σκέφτεστε;
Όπως καλά γνωρίζετε, ό,τι ακούγεται δε σηµαίνει ότι γίνεται. Έχω πει δηµόσια πως η δηµαρχία δε βρίσκεται αυτή τη στιγµή στα σχέδιά µου.

Πόσο µεγάλη δόση µοναξιάς έχει η ζωή µιας γυναίκας που ζει µε µια βαλίτσα στο χέρι;
Αρκετή.

Η πολιτική είναι σκληρό επάγγελµα;
Πολύ σκληρό. Μπορεί κάποιος να το δει ως απλός παρατηρητής, σκεφτείτε πόσο περισσότερο το νιώθει κάποιος που ζει την ίδια την πολιτική.

Αν η ζωή σας ήταν µια παιδική ζωγραφιά, πώς τη φαντάζεστε;
Με πολλές παραστάσεις, πολλά πρόσωπα και πολλά χρώµατα.

Θεωρείτε πως στη δύσκολη οικονοµική κρίση που διανύουµε έχετε στερηθεί πολυτέλειες κι αν ναι, ποιες είναι αυτές που σας λείπουν περισσότερο;
∆εν είχα ποτέ πολυτέλειες στη ζωή µου. ∆εν µου αρέσει να ζω σ’ ένα γυάλινο κόσµο µακριά από την πραγµατικότητα. ∆εν είναι η στέρηση υλικών αγαθών που µε τροµάζει, όσο το αίσθηµα να υπάρχουν γύρω µου άνθρωποι που νιώθουν δυστυχία και απογοήτευση. Αυτό προσπαθώ να αλλάξω.

Όταν επισκέπτεστε την Αθήνα µένετε σε ξενοδοχείο ή έχετε δικό σας σπίτι;
Μένω σε σπίτι που νοικιάζω. Το ξενοδοχείο είναι πιο απρόσωπο. Προτιµώ την ιδιωτικότητα ενός σπιτιού όπου µπορείς  να το νιώσεις σαν το δικό σου προσωπικό χώρο και να καλύψεις το κενό του να ζεις σε µια άλλη πόλη.

Ποια είναι τα αγαπηµένα σας στέκια στην πρωτεύουσα;
Ταβερνάκια κοντά στο σπίτι µου.

Αν ζούσατε µόνιµα στην Αθήνα, ποια περιοχή θα επιλέγατε;
Εκεί που ζω είναι πολύ όµορφα. Κέντρο πόλης, όλα σε απόσταση βαδίσµατος. Εγώ είµαι γενικά παιδί του κέντρου.

Θα µπορούσατε να φανταστείτε την Έλενα Ράπτη χωρίς παιδιά;
Όχι. Είναι µια εικόνα που δεν ταιριάζει σε αυτό που αισθάνοµαι και δεν εκφράζει τα σχέδια της ζωής µου.

Πιστεύετε πως οι γυναίκες που επιλέγουν την καριέρα έναντι στην οικογένεια κάνουν λάθος;
Ναι. Καµιά καριέρα και κανένα αξίωµα δεν µπορεί ν’ αντικαταστήσει την οικογένεια.

Τι είναι αυτό που σας λείπει έντονα από τη ζωή σας;
Ξενοιασιά!

Θεωρείτε όπλο σας την εµφάνισή σας;
Ίσως να ήταν στο ξεκίνηµα της διαδροµής µου. Πιστεύω όµως, πως αµέσως µετά σταµάτησε να έχει σηµασία.

Πώς διατηρείστε σε φόρµα;
Γυµνάζοµαι συνήθως σπίτι, στο γυµναστήριο όταν βρω χρόνο και τρέχοντας µεταξύ υπουργείων και εκδηλώσεων που διοργανώνω υπέρ της  εκστρατείας «ΕΝΑ στα ΠΕΝΤΕ». Και βεβαίως προσέχω όσο µπορώ τη διατροφή µου, χωρίς αυτό να σηµαίνει πως δεν υποκύπτω συχνά σε απαγορευµένες λιχουδιές!

Ποιος είναι ο αγαπηµένος σας ελληνικός προορισµός και ποιος ξένος;
Η Χαλκιδική για τις υπέροχες θάλασσες και τη φυσική οµορφιά της και η Κωνσταντινούπολη για τη µαγεία που κλείνει µέσα της για όλους τους Έλληνες.

Είστε µια γυναίκα που δείχνει να έχει δεχτεί πολλή αγάπη από την οικογένειά της. Αυτό κατά πόσο έχει συµβάλλει στο κοινωνικό έργο που επιτελείτε;
Η αγάπη της οικογένειας συµβάλλει σε όλες τις παραστάσεις που έχουµε στην πορεία της ζωής µας. ∆ηµιουργεί συναισθηµατική ασφάλεια και ψυχική ισορροπία, αλλάζει την οπτική των πραγµάτων, τονώνει την κοινωνική µας διάθεση. Οι αγαπηµένες οικογένειες έχουν µια µεγάλη ευλογία και µοιράζουν το ίδιο απλόχερα την αγάπη που εισπράττουν.

Γιατί αποφασίσατε ν’ ασχοληθείτε µε τα κακοποιηµένα παιδιά; Υπήρξε κάποιο γεγονός που σας παρακίνησε να συµµετέχετε από την πρώτη στιγµή στην Κοινωνική Οργάνωση «Αγάπη»;
Ήταν η αγάπη  µου για τον εθελοντισµό. Η πίστη µου πως οι κοινωνίες µπορούν ν’ αλλάξουν µόνο όταν οι άνθρωποι ενώσουν τις δυνάµεις τους χωρίς όρους, προϋποθέσεις και ανταλλάγµατα. Αν δείτε το πρόσωπο ενός κακοποιηµένου παιδιού θα νιώσετε πως ο τερµατισµός αυτής της µορφής βίας θα γίνει σκοπός της ζωής σας. Σκεφτείτε να µπορούσαµε να δούµε και µέσα στην ψυχή του.

Η καµπάνια «ένα στα πέντε» σηµείωσε τεράστια επιτυχία. Έγινε µε το ελάχιστο κόστος και για να ενηµερώσετε όλες τις περιοχές της χώρας µας κουραστήκατε πολύ, µείνατε µέχρι και σε στρατόπεδα, περπατήσατε χιλιόµετρα. Τελικά, είχε το επιθυµητό αποτέλεσµα;
Η εκστρατεία βρίσκεται σε εξέλιξη και έχει δρόµο µπροστά της. Θα γυρίσουµε όλη την Ελλάδα, κάθε πόλη και γειτονιά, όσες φορές χρειαστεί για να τερµατιστεί η παιδική σεξουαλική κακοποίηση, γιατί βλέπω πως οι πολίτες ενεργοποιούνται και αισιοδοξώ πως οι στατιστικές θ’ αλλάξουν εφόσον θα αλλάξει και η πραγµατικότητα.

Από την εµπειρία σας, είναι µεγάλο το  ποσοστό κακοποιηµένων παιδιών στη χώρα µας;
Είναι ΕΝΑ στα ΠΕΝΤΕ στην Ευρώπη, όπως και ο τίτλος της καµπάνιας. Στην Ελλάδα αγγίζει το 16%. Πρόκειται για ένα τεράστιο ποσοστό που δεν επιτρέπεται να υπάρχει σε µια πολιτισµένη, σύγχρονη κοινωνία.

Είστε υπέρ της θανατικής ποινής για ανθρώπους που κακοποιούν, είτε σεξουαλικά, είτε µε σωµατική βία παιδιά και αν όχι, ποια θα έπρεπε να είναι η τιµωρία τους;
Το θέµα της θανατικής ποινής αποτελεί µια πολύ µεγάλη συζήτηση µε νοµικές και θεσµικές προεκτάσεις και βεβαίως είναι επιλογή που δεν προβλέπεται στο εθνικό µας δίκαιο. Προσωπικά µε βρίσκει αντίθετη για θρησκευτικούς λόγους. Μπορώ να σας πω όµως, πως είµαι καθαρά υπέρ µιας βαρύτατης «εξοντωτικής» ποινής η οποία µάλιστα δε θα περιλαµβάνει οποιαδήποτε σχετικά προνόµια που συνήθως παρέχονται σε υπόδικους. Κανένας δεν µπορεί να «βιάζει» παιδικές ψυχές και να πέφτει στα «µαλακά». Περνά λάθος µήνυµα και είναι αντίθετο στο κοινό αίσθηµα του δικαίου των πολιτών.

Η φιλανθρωπία στη χώρα µας θεωρείτε πως βρίσκεται σε καλό επίπεδο ή υστερούµε σηµαντικά σε σχέση µε άλλες χώρες;  (κι αν ναι, πώς µπορεί να βελτιωθεί αυτό;)
Νοµίζω πως είµαστε περισσότερο φιλάνθρωποι από κάθε άλλο λαό. Το οφείλουµε στην ιδιοσυγκρασία µας, στα εθνικά µας χαρακτηριστικά, στις δύσκολες στιγµές της ιστορίας µας, αλλά κυρίως στην Ορθόδοξη πίστη µας.

Φωτογράφος: Βάνιας Ξύδας/Μακιγιάζ-µαλλιά: Κωνσταντίνα Λεµπέση/Styling: Κωνσταντίνος Κουτσοµίχος/Βοηθός styling: Jeff Locco

*Ευχαριστούµε το Μουσείο Νάσιουτζικ για την φιλοξενία στους όµορφους χώρους του!

 

Πηγή:http://www.lifemagazine.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.