Ένα γήπεδο γεμάτο ζωή, ένα νοσοκομείο που παλεύει για τη ζωή και ένας δρόμος να τους χωρίζει !

367
Pisti Kristallidou

Όταν γράφει η Pisti Kristallidou ,όταν θυμάται η Πίστη εμείς που τη διαβάζουμε απλά σωπαίνομε.

” Θυμάμαι είχε καλοκαιριασει, τα παράθυρα στον τέταρτο όροφο του «Αγίου Σάββα» ήταν ορθάνοιχτα. Ένα γενναιόδωρο δροσερό αεράκι από τον Λυκαβηττό ανέμιζε τις μπλε κουρτίνες του δωματίου σου.
Ήταν δύσκολη μέρα,γιατί πονούσες πολύ, δεν μου το είπες, ποτέ δεν καταδεχτηκες να παραδεχτείς πως πονας, το ήξερα όμως, όταν δεν είχες κέφι να μιλάς και να εμψυχώνεις τους άλλους, ήξερα πως πονάς, πως πονάς πολύ.
Κοιμήθηκες το μεσημέρι και αυτό ήταν καλό,εγώ δίπλα σου διάβαζα, ο δρόμος όμως κάτω στα προσφυγικά είχε μια περίεργη βουή .
«Παίζει ο Παναθηναϊκός» που είπε ο κύριος στο απέναντι κρεβάτι! Όταν έσκυψα από το παράθυρο να δω.
Ο πιο ωραίος θόρυβος είναι αυτός που δημιουργούν οι παρέες, σκέφτηκα .
«Με ποιον παίζει;» ρώτησα
«Με τον ΠΑΟΚ, κύπελλο».
Παίζει λοιπόν η ομάδα μου, με την ομάδα σου για το κύπελλο.
Είχε ενδιαφέρον να ακούμε τον αγώνα από τις φωνές των φιλάθλων και να καταλαβαίνουμε, από την αποδοκιμασία ή από τον ενθουσιασμό τη «φάση»!
Κάποια στιγμή η βουή του πλήθους ήταν πανηγυρική .
«Μάλλον φάγατε γκολ μωρό μου, είπες και χαμογελασες»
Ήθελες να με πειράξεις, γιατί ήξερες ποσο αγαπώ τον ΠΑΟΚ!
«Ναι μάλλον, αλλά θα ισοφαρίσουμε» σου είπα και χαμογέλασα.
Σε εκείνο τον αγώνα η ομάδα μου έχασε, όμως η βουή της νίκης, η χαρά των φιλάθλων κάνανε το απόγευμα μας διαφορετικό!
Ένα γήπεδο γεμάτο ζωή, ένα νοσοκομείο που παλεύει για τη ζωή και ένας δρόμος να τους χωρίζει !
Νομίζω πως ο Παναθηναϊκός πρέπει να συνεχίσει να παίζει στη Λεωφόρο, για να «θυμίζει» στο απέναντι κτήριο πως υπάρχει ζωή εκεί έξω ! “

— στην τοποθεσία Apostolos Nikolaidis Stadium.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.