Στον οίκο ευγηρίας

799


Στον οίκο ευγηρίας ή αλλιώς πως θέλεις να βλέπεις τη ζωή .

“Ένας άνδρας 92 ετών , ευπαρουσίαστος και με προσεγμένη εμφάνιση ήρθε σήμερα στο Γηροκομείο. Η ογδοντάχρονη σύζυγός του έχει πεθάνει πρόσφατα και είναι υποχρεωμένος να αφήσει το σπίτι του. Μετά από αναμονή μερικών ωρών στο σαλόνι του γηροκομείου , χαμογελάει ευγενικά καθώς του ανακοινώνεται ότι το μικρό δωμάτιό του είναι έτοιμο.

Προχωρούσαμε σιγά-σιγά προς το ασανσέρ, χρησιμοποιώντας το μπαστούνι του, και του περιέγραφα το μικρό δωμάτιο και το μικροπρόβλημα με το σεντόνι που είναι κρεμασμένο στο παράθυρο αντί για κουρτίνα.

«Μου αρέσει πολύ» λέει με ενθουσιασμό οχτάχρονου αγοριού, που μόλις του έχουν δωρίσει ένα κουταβάκι.

«Κύριε, δεν έχετε δει ακόμη το δωμάτιό σας. Σε λίγο θα είμαστε εκεί» του λέω.

«Αυτό δεν έχει καμιά σημασία» μου απαντά.

« Η ευτυχία είναι κάτι που έχω επιλέξει εκ των προτέρων. Αν θα μου αρέσει το δωμάτιο δεν εξαρτάται από τη διακόσμηση ή τα έπιπλα – μάλλον εξαρτάται από το πώς έχω αποφασίσει να το δω. Έχω ήδη αποφασίσει στο μυαλό μου ότι θα μου αρέσει το δωμάτιο. Είναι μια απόφαση που παίρνω κάθε πρωί όταν ξυπνάω. Μπορώ να επιλέξω αν θα περάσω τη μέρα μου στο κρεβάτι απαριθμώντας όλες τις δυσκολίες που έχω με τα μέλη του σώματός μου που δεν λειτουργούν πλέον πολύ καλά ή μπορώ να σηκωθώ και να ευχαριστήσω τον Θεό για εκείνα τα μέλη του σώματος που είναι ακόμη σε κατάσταση λειτουργίας . Η κάθε ημέρα είναι ένα δώρο και όσο μπορώ να ανοίγω τα μάτια μου, θα επικεντρώνομαι στην καινούργια μέρα και σε όλες τις ευχάριστες αναμνήσεις που υπήρξαν στη διάρκεια της ζωής μου.

Τα γηρατειά είναι σαν ένας τραπεζικός λογαριασμός. Μπορείς να αποσύρεις αργότερα στη ζωή σου ότι έχεις καταθέσει κατά την πορεία. Η συμβουλή μου είναι να καταθέσεις την ευτυχία που μπορείς, στον τραπεζικό λογαριασμό των αναμνήσεών σου. Σε ευχαριστώ που από την πλευρά σου συμπληρώνεις τον λογαριασμό των αναμνήσεών μου , τον οποίο ακόμη συνεχίζω να συμπληρώνω…

Να θυμάσαι πως απλές ενέργειες από μέρους σου , όπως :

– Να γεμίζεις την καρδιά σου καθημερινά μέχρι επάνω με αγάπη , ώστε να μη βρίσκει χώρο το μίσος και ο φόβος να μπουν μέσα της.

– Να παρατηρείς τις σκέψεις του μυαλού σου αποστασιοποιημένα και με αποδοχή , ώστε να μην επιτρέπεις στο μυαλό, να κυριευτεί με άγχος και ανησυχία.

– Να προσφέρεις στο περιβάλλον σου ότι το καλύτερο έχεις , ας είναι και το χαμόγελό σου ακόμη.

– Να ελέγχεις και να κρατάς σε χαμηλό βαθμό τις προσδοκίες σου από τις ενέργειες των άλλων , αποδεχόμενος με ευγνωμοσύνη ότι αυτοί μπορούν να σου προσφέρουν.

ίσως μπορούν να σε κρατήσουν σταθερά στη διαδρομή προς την δική σου ολοκλήρωση κι ευτυχία »

Harry MachΑπό το Big Bang στη Θέωση

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.