” Μπήκα στο χειρουργείο για αφαίρεση κύστης και βγήκα με καρκίνο ωοθηκών”

6107
Εριφύλη

Ανάρτηση στη σελίδα Εριφύλη

”  Μπήκα στο χειρουργείο για αφαίρεση κύστης και βγήκα με καρκίνο ωοθηκών

Έχουν περάσει τρία χρόνια από τότε. Ήταν Ιούνιος του 2017 και είχα καθυστερήσει τον ετήσιο γυναικολογικό μου έλεγχο. Μέχρι τότε όλα πήγαιναν υπέροχα. Όποτε πήγαινα στην γυναικολόγο μου άκουγα τα καλύτερα λόγια. Δε συνέβη όμως και όταν πήγα τότε, τον Ιούνιο του 2017.


Ο κολπικός υπέρηχος έδειξε μια αρκετά μεγάλη (περίπου 10 εκ.) κύστη στην ωοθήκη. Μόλις μου το είπε η γυναικολόγος κατά τη διάρκεια της εξέτασης είπα αυτόματα «Καρκίνος;».
Εκείνη με κοίταξε συμπονετικά σα να μου έλεγε «φοβάμαι πως ναι».
Αλλά δε μου το είπε. Την επόμενη μέρα μαγνητική και δείκτες. Η ακτινολόγος μετά τη μαγνητική με κοίταξε και αυτή συμπονετικά σα να μου έλεγε «μοιάζει με καρκίνο».
Αλλά δε μου το είπε. Ο δείκτης ήταν λίγο «τσιμπημένος» αλλά και πάλι κανείς δε μου έλεγε «Είναι καρκίνος». Και αυτό ήταν το χειρότερο. Χειρότερο και από τον καρκίνο. Το ότι κανείς δε μου έλεγε ευθέως «είναι καρκίνος» κι εγώ δεν ήθελα να το πιστέψω.


Έτσι αντί να πάω σε Ογκολόγο, πήγα σε έναν απλό γυναικολόγο. Έτσι αντί να κάνω χειρουργείο σταδιοποίησης, έκανα ένα απλό χειρουργείο αφαίρεσης κύστης. Ο νοσοκόμος που με πήγε με το καροτσάκι στο πρώτο χειρουργείο μου είπε «Ήρθες για καφέ».


Το πρώτο χειρουργείο έγινε σε πασίγνωστο και περίφημο ιδιωτικό νοσοκομείο των Αθηνών και ήταν λαπαροσκοπικό. Τραγικό λάθος. Λαπαροσκοπικό χειρουργείο σε κύστη ωοθήκης
με καρκίνο είναι ότι χειρότερο μπορεί να σου τύχει.

Έκανα δηλαδή ένα χειρουργείο καρκίνου σα να είναι επέμβαση ρουτίνας. Και το πλήρωσα ακριβά. Σε δέκα μέρες από το πρώτο χειρουργείο πάω ανέμελη να βγάλω τα ράματα και τότε πλέον ενημερώνομαι ότι είναι καρκίνος ωοθηκών και ότι πρέπει άμεσα να ξαναμπώ στο χειρουργείο για ολική υστερεκτομή.

Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου.

Ήμουν 41 ετών.

Τότε καταλαβαίνω όλα τα λάθη που έχουν γίνει. Η άκυρη διάγνωση, η τραγική πρώτη
επέμβαση, οι λάθος γιατροί.

Τότε ξεκινάει ένα μαραθώνιος για την μετέπειτα εξέλιξη αναζητώντας τους καλύτερους γιατρούς για τον γυναικολογικό καρκίνο.

Με το χρόνο να μετράει αντίστροφα πλέον πήγα σε έξι από τους καλύτερους ογκολόγους – γυναικολόγους και μέσα στην ατυχία μου είχα την τύχη να φτάσω και στο ογκολογικό συμβούλιο του «Αλεξάνδρα».

Όπου εκεί έπρεπε να πάω εξ’ αρχής. Όλοι μου είπαν το ίδιο.

Χειρουργείο ολικής υστερεκτομής.
Ιούνιος ήταν το λάθος. Ιούλιος ήταν η σωστή διάγνωση. Αύγουστος ήταν που έκλαιγα κάθε μέρα όλο τον μήνα.

Δεν μπορούσα να μιλήσω σε άνθρωπο. Είχα κλειστεί σπίτι και
θρηνούσα. Θρηνούσα γιατί σε λίγες μέρες θα έμπαινα ξανά στο χειρουργείο και όταν θα έβγαινα από εκεί θα ήμουν σε εμμηνόπαυση, δε θα είχα πια ωοθήκες, μήτρα, τράχηλο και
σάλπιγγες, δε θα είχα περίοδο, δε θα μπορούσα να κάνω παιδιά.

Θα είχα όμως ζωή και όπως αποδείχτηκε και μέλλον.

Το χειρουργείο έγινε το Σεπτέμβριο του 2017 στο «Αλεξάνδρα». Μπήκα χαρούμενη και ευγνώμων στο χειρουργείο και ήταν ένα εξαιρετικό χειρουργείο. Καμία σχέση με το πρώτο.
Όλα μέσα στην κοιλιά μου ήταν πεντακάθαρα. Ούτε ίχνος καρκίνου. Ότι αφαιρέθηκε ήταν απολύτως υγιές και έτσι και πάλι το ογκολογικό αποφάσισε να μην κάνω χημειοθεραπείες.
Και δεν έκανα.
Τώρα, τρία χρόνια μετά, είμαι ακόμα ζωντανή και χωρίς καρκίνο και αισθάνομαι τόσο τυχερή γι’ αυτό! Ήταν και συνεχίζει να είναι μια δοκιμασία αλλά προς το παρόν τα δύσκολα πέρασαν και μπορώ να συνεχίζω να ελπίζω ότι ίσως την έχω γλυτώσει.

Μαριάνθη Σφλώμου (43 ετών)”

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.