“Σήμερα λοιπόν είναι Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας.”

422
Win Cancer

Από τη σελίδα Win Cancer

Σήμερα λοιπόν είναι Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας.
Δεν την γιορτάζω αυτή τη μέρα ως μέρα χαράς.

Την γιορτάζω όμως ως μέρα περηφάνιας για τον μαχητή μου… Γιατί το μόλις 28 εβδομάδων αγόρι μου πάλεψε τόσο πολύ να ζήσει. Ώρα με την ώρα… Μέρα με τη μέρα… Μαζί με τους γιατρούς του και μαζί με μας.


Δεν ήταν καθόλου εύκολο. Δυο μήνες έμεινε στην μονάδα. Κι εμείς εκεί. Τις ώρες επισκεπτηρίου.
Ο μπαμπάς του λίγο πριν ή λίγο μετά τη δουλειά να τρέχει να προλάβει να τον δει, να του μιλήσει, να τον αγγίξει.
Κι εγώ λίγο πριν ή λίγο μετά τις χημειοθεραπείες με το μαντήλι στο κεφάλι, την ποδιά, τα γάντια, το σκουφάκι και την μάσκα να με πνίγουν, να βρίσκω δύναμη να σταθώ όρθια, να τον δω, να του μιλήσω, να τον αγγίξω. Να νιώσει την αγάπη μας, την παρουσία μας, την ζεστασιά μας, έστω και για λίγο να μην είναι τόσο μόνος…
Φοβόμουν τόσο πολύ σ’αυτά τα επισκεπτήρια.

Να είναι καλά, να έχει βάλει άλλα δύο γραμμάρια, να έχει πάει ένα δωμάτιο πιο κοντά στην έξοδο…

Φοβόμουν και για μένα.

Να ζήσω να τον μεγαλώσω, να αντέξω τις δυνατές θεραπείες για να πάω και την επόμενη μέρα, να μην έχει βάρδια ο γιατρός που με κοιτάει με απορία που ζω ακόμα…
Τόσοι φόβοι εκεί που έπρεπε να νιώθω μόνο χαρά….
Δήμητρα περήφανη μητέρα και νικήτρια !”

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.