Ο μικρός Νερουλάς που ανακάλυψε τον τάφο του Τουταγχαμών και οι “νερουλάδες” που απέκτησαν άποψη για τα μνημεία

205
Αθηνολόγιο

Πριν περίπου δύο βδομάδες, όταν ήμουν στην Αδριανού και φωτογράφιζα τον Πάνθεον του Αδριανού (αν είναι αυτό το Πάνθεον) συναντώ έναν γνωστό μου διότι φίλος δεν θα μπορούσε να είναι ποτέ. Ένας τύπος που δεν έχει σχέση με το αντικείμενο(σε εταιρεία δουλεύει) αν και γνωρίζει πολλά για την αρχαία Ελλάδα.
Η συνάντηση ξεκίνησε όμορφα και ωραία, εγώ τον ψιλοσυμπαθώ εξάλλου γιατί είχε πάντα “πλάκα” και μια θεατρικότητα αν και αυτήν την φορά δεν γέλασα ιδιαίτερα. Ξεκινάει λοιπόν μια επίθεση “δια ζώσης” που μου είχε κάνει πιο ήπια από το fb για άλλο όμως λόγο, δεν θυμάμαι ακριβώς τι μου λέγε για ένα μισάωρο αλλά στο περίπου ήταν κάπως έτσι

“Καλά δεν ντρέπεσαι;; Είσαι από δεξιά οικογένεια και δίνεις τώρα στον λαουτζίκο και σε κάθε ορκ να έχει άποψη για την Ακρόπολη; Ντροπή σου, βάζεις τώρα τον κάθε μπακάλη (επέμενε στο Μπακάλη, σαν κάποιο θέμα να έχει με τους μπακάληδες) στον κάθε αμόρφωτο να εχει άποψη για το θέμα. Αυτοί δεν πρέπει να έχουν άποψη είναι μάζα. (το μάζα το είπε σίγουρα αλλά και είπε κάτι ακόμα που δεν θυμάμαι) όπως δεν θυμάμαι και τι του απάντησα αλλά γενικά δεν ασχολήθηκα. Συνήθως όταν δεν θέλω να μπω στον κόπο απλά έχω ένα μειδίαμα στα χείλη και κουνάω το κεφάλι μου. Πάντως έκλεισε με κάτι που μου φάνηκε αστείο “καλά δώσε βήμα εσύ στους γαλατάδες και στους νερουλάδες “ Ναι εκεί γέλασα, κυρίως προς το γελοίο του θέματος γιατί όλο αυτό ήταν βαθιά κακοποιητικό. Δηλαδή ποιος λέει σήμερα τις λέξεις αυτές όταν θέλει να κάνει αποδόμηση χαρακτήρα. Οι γάλαταδες και οι νερουλαδες. Πάντως θυμάμαι εγώ τον είπα” Μαρία Αντουανέτα

Χτες που βλέπαμε ένα υπέροχο αφιέρωμα για μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις του 20ου αιώνα, την ανακάλυψη του τάφου του Τουταγχαμών, αναφέρθηκε το όνομα ενός αγοριού που ήταν εκείνος που τον βρήκε λίγο πριν ο Howard Carter απεγνωσμένος πια από 6 χρόνια προσπαθειών καταθέσει τα όπλα
Μόλις τελείωσε το αφιέρωμα διάβασα γι’αυτό το αγόρι. Μόλις βλέπω ότι ηταν “Νερουλάς” πετάχτηκα πάνω, μου ήρθε αυτή η συζήτηση αμέσως.

Ο Abdel rassoul λοιπόν ήταν ένας φτωχός Νερουλάς, που έφερνε κανάτια νερό στην κοιλάδα των βασιλέων για να ξεδιψάσει τους εργάτες. Στις 4 Νοεμβρίου του 1922, μια από εκείνες τις μέρες ακουμπώντας τα κανάτια του και προσπαθώντας να τα στερεώσει βρήκε μια κατεργασμένη πέτρα. Η ηθική του ήταν τέτοια που έτρεξε την ίδια στιγμή να ειδοποιήσει τον Κάρτερ. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά, εκείνος όμως όχι, αλλά έμεινε στην ιστορία του αυτή η Φωτο που τράβηξε ο Carter όπου φοράει ένα περιδέραιο του Τουταγχαμων ως ευχαριστώ. Μια ωδή λοιπόν στους “νερουλάδες” αυτού του κόσμου, δεν μπορείς να φανταστείς πόσο σημαντικοί σου είναι, ειδικά την στιγμή που επιλέγεις να τους αποδομήσεις

Source and credit Broadcast
Bringing Tutankhamun to life in colour | Behind The Scenes | Broadcast
Broadcast
https://www.broadcastnow.co.uk/…/bringi…/5150777.article

Πηγή:http://Αθηνολόγιο

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.