12 Αυγούστου η τραγική επέτειος για την Άσπα μας

902
https://4amea.gr/

Ήταν εκείνος ο Αύγουστος που ένας πατέρας για να εκδικηθεί τη σύζυγό του για το χωρισμό τους, έδωσε ραντεβού στη μονάκριβη κόρη τους σε κεντρική πλατεία του Άργους και μόλις αντίκρυσε την πανέμορφη κόρη του, την Ασπασία Μπόγρη, το μοναδικό παιδί του, σήκωσε το πιστόλι και απόλυτα ψύχραιμα και αποφασιστικά της έριξε δύο σφαίρες στο κεφάλι, με μόνη πρόθεση να τη σκοτώσει.

Αμέσως μετά άφησε αιμόφυρτο κατάχαμα το κορίτσι του προφανώς σίγουρος για το αποτέλεσμα και έφυγε τρέχοντας να κρυφτεί στο σπίτι του, όπου έγραψε ένα γράμμα και μετά από αρκετή ώρα και εφ’ όσον κατάλαβε πως τα ισόβια ήταν πλέον ο μόνος δρόμος γι’ αυτόν, αυτοκτόνησε.

Η Άσπα όμως σώθηκε, η σφαίρες δεν της αφαίρεσαν τη ζωή της, είναι ακόμα ζωντανή, είναι ακόμα εδώ.

Η Άσπα που έχει συγκινήσει ολόκληρη την Ελλάδα πολλές φορές χαμογελάει πλέον συνειδητά, είναι ακόμα πανέμορφη, γιατί έχει δίπλα της μία μητέρα φύλακα άγγελο που τη φροντίζει όσο κανένας δε μπορεί να φανταστεί.

Η Σπυριδούλα μία γυναίκα πανέμορφη, που το χαμόγελο από εκείνη τη μοιραία ημέρα έρχεται μόνο μηχανικά στα χείλη της, ακούραστα βρίσκεται δίπλα στη μονάκριβή της, γιατί δεν υπάρχει η ζωή της δίχως την Άσπα.

Η Σπυριδούλα σπάνια κοιμάται, η Άσπα θέλει φροντίδα κάθε ώρα και λεπτό, εννοείται πως η λέξη ξεκούραση είναι κάτι μακρινό και άγνωστο πια γι’ αυτή και υπάρχει μόνο στο λεξιλόγιο και όχι πλέον στη ζωή της.

Το σπίτι που ζει μητέρα και κόρη έχει μετατραπεί σε νοσηλευτήριο και η εντατικολόγος νοσηλεύτρια δεν είναι άλλη από τη μητέρα Σπυριδούλα.

Η ζωή που ζει μία μητέρα με ένα παιδί με τις ανάγκες της Άσπας μας είναι πραγματικά πέρα από κάθε φαντασία, δεν κοιμάται νύχτα και ημέρα γιατί το παιδί χρειάζεται γύρισμα στο κρεββάτι και ενυδάτωση κάθε δύο ώρες αλλά και την απαραίτητη νοσηλεία.

Η ημέρα έχει και όλες τις άλλες δραστηριότητες όπως η φροντίδα του σπιτιού, τα ψώνια, το μαγείρεμα για όλους, η καθαριότητα της Άσπας πολλές φορές μέσα στην ημέρα, δίχως να σηκώνεται από το κρεββάτι της αλλά και η μεταφορά της στο φυσικοθεραπευτήριο.

Δε θα σταθώ στη βοήθεια που ελάχιστοι της προσφέρουν, ούτε στο κράτος που κάθε άλλο παρά στέκεται στο ύψος των συγκεκριμένων περιστάσεων, θα σταθώ όμως στο πως η Σπυριδούλα είναι ακόμα μία μητέρα που η ζωή της πάει χέρι – χέρι με την ανάσα του παιδιού της και εκεί αξίζει να σταθούμε όλοι.

Γιατί πολύ απλά, κανένας μας δε γνωρίζει τι του επιφυλάσσει το αύριο και καλό θα είναι να σκεφτόμαστε πως είμαστε όλοι κατά λάθος αρτιμελείς, αρκεί μία κακή στιγμή για να γίνουμε ένας αριθμός ακόμα στο μητρώο των αναπήρων… Και μετά ο μονόδρομος που θα πρέπει να διανύσουμε έχει πολλά αγκάθια και απέραντη μοναξιά.

Η Σπυριδούλα Φατούρου, μία μητέρα που δεν εγκατέλειψε το παιδί της ούτε δευτερόλεπτο, κάθε 12 Αυγούστου βιώνει το ίδιο συναισθηματικό μαρτύριο, θέλει δε θέλει ο Αύγουστος είναι ο “καταραμένος” μήνας για τις ζωές των δύο γυναικών.

Είναι ο μήνας που είδε το παιδί της αιμόφυρτο χωρίς ανάσα να βρίσκεται πάνω σε ένα πεζοδρόμιο πυροβολημένο από τον ίδιο του τον πατέρα με δύο σφαίρες στο κεφάλι.

Και η ίδια θυμάται κάθε στιγμή από το μοιραίο εκείνο γεγονός γιατί όλα είναι ακόμα νωπά μέσα της, και θα είναι για πάντα… Γιατί ο χρόνος δε γυρίζει πίσω δυστυχώς όσο και να το παρακαλάει κάθε μέρα.

Η ψυχή της πονάει κάθε λεπτό γιατί απλά δεν έχει γιάνει, ποια μητέρα θα αντίκρυζε μία κόρη σαν τα κρύα τα νερά στο αναπηρικό κρεββάτι και η ψυχή της θα ήταν χαμογελαστή.

Η Σπυριδούλα πονάει και πονάει κάθε λεπτό, και ο πόνος της πολλές φορές εκτονώνεται μέσα από λέξεις που διαβάζοντάς τες νιώθουμε ελάχιστοι μπροστά στην αλήθεια τηςν και σαν άνθρωποι και σαν κράτος… Δυστυχώς

Διαβάστε τι έγραψε στον προσωπικό της λογαριασμό στο facebook

12 Αυγούστου 2013…
Έπεσες θύμα ενδοοικογενειακής βίας.
Ζωντανή σε ένα σώμα νεκρό..
Δεν μιλάς μα τα μάτια σου ουρλιάζουν…
Δεν κινείσαι μα η ψυχή σου θέλει να τρέξει…
8 χρόνια τώρα δεν επαψες να είσαι θύμα…
Είσαι θύμα ενός κράτους που σε θέλει ολοκληρωτικά νεκρή..
Είσαι θύμα των απάνθρωπων κυβερνοντων που αδιαφορούν για το πως θα επιβιώσεις αλλά επιμένουν να σε προστατέψουν με ενα εμβόλιο..
Που πρέπει να μετράμε χιλιάδες νεκρούς για να σκεφτούν, όχι να πράξουν….
Είσαι θύμα μιας κοινωνίας που το διαφορετικο δεν μπορεί κ δεν θέλει να το αποδεχτεί…
Είσαι θύμα ενός κρατικού μηχανισμού που τα αυτονόητα είναι ζητούμενα…που την θέση του την παίρνει η ιδιωτική πρωτοβουλία.
Και κάπως έτσι επιβιώνεις…και κάπως έτσι συνεχίζεις να χαμογελάς δείχνοντας στους εκάστοτε 300 ποιος είναι τελικά….ο ανάπηρος!!!!
Υποκλίνομαι για ακόμη μια φορά στο πιο δυνατό άνθρωπο που γνώρισα στην ζωή μου. Και που Ο Θεός με ευλόγησε να είμαι η μητέρα σου….

Σπυριδούλα Φατούρου

Η περήφανη μητέρα της Ασπασίας

Πηγή:https://4amea.gr/

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.