“Και να θυμάσαι..σ’αυτή τη ζωή κάποιοι θα σ’αγαπήσουν άνευ όρων” … Χόρχε Μπουκάι

1854
Δημήτριος Ι. Πετρούνιας - Κλινικός Ψυχολόγος

ΧΑΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ:
“Τον ξεγέλασα και βγήκε φωτό μαζί μου. Αχ η μάνα…”
ΜΑΝΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ:
«Δεν με ένοιαζε ποτέ το ότι είμαι υιοθετημένος.
Είχα τόση αγάπη, γιατί ν’ αναρωτηθώ;
Αυτό δεν είναι το ζητούμενο σε μία οικογένεια;
Να νιώθεις ότι σε αγαπούν οι γονείς σου, σε αποδέχονται και αυτό που έχεις είναι πραγματική οικογένεια.
Δεν χρειάζεται να ψάξεις τίποτε άλλο.»
ΧΑΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ:
«Είχα έναν και μοναδικό φόβο όταν υιοθέτησα το παιδί μου, εάν θα είμαι ικανή να το αγαπήσω. Αν θα είμαι αντάξια αυτού του παιδιού. Γιατί παίρνεις ένα πλασματάκι, ένα μωρό που γεννιέται, κι έχεις όλη την ευθύνη να το μεγαλώσεις και να του δώσεις μια σωστή ζωή κι έναν σωστό κόσμο»
«Θα συμβούλευα όλα τα ζευγάρια που θέλουνε να έχουν παιδάκια και δεν μπορούν να τα έχουνε “φυσικά”, να μη το σκεφτούνε καθόλου, αλλά πρώτα να κοιτάξουν βαθιά μέσα τους και να δούνε αν πραγματικά θέλουν να γίνουν γονείς και τίποτα άλλο να μη τους απασχολήσει.
Το παιδί δεν είναι κτήμα μας, γιατί πολλοί λένε “θέλω να έχω ένα δικό μου παιδί”. Τι θα πει δικό μου παιδί;
Δεν είναι κάτι που το αγοράζεις. Δεν είναι κτήμα κανενός το παιδί, είναι ένας άνθρωπος που μεγαλώνει, για να κάνει τη δική του οικογένεια κι εσύ βλέπεις αυτό που έχεις δώσει σ’ αυτόν τον άνθρωπο, καμαρώνεις και χαίρεσαι…».

(Via: εμείς & εμείς)

Δημήτριος Ι. Πετρούνιας – Κλινικός Ψυχολόγος

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.