Ο γιατρός με κοιτούσε καλά-καλά. Εγώ ψύχραιμη …εξάλλου του το χα πει. Παιδί θα κάνω, εκείνος φταίει που δε με πίστεψε.

7528

Το πρώτο μου παιδί ,το αγοράκι μου,  το πήρε ο θεός λίγες ώρες μετά τη γέννησή του.

Δεν θα περιγράψω τα συναισθήματα μου, δεν είναι αυτός ο λόγος που γράφω δημόσια την ιστορία μου, όποιος  είναι γονιός, όποια γυναίκα έχει γίνει μάνα …καταλαβαίνει.

 Μετά απ αυτό το γεγονός οι ιατρικές-γυναικολογικές γνωματεύσεις ήταν τελεσίδικες, και λέω  οι, γιατί πήγα σε πολλούς ,το ‘ ψάξα το θέμα

“ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ” ,κοίταξε καλύτερα να υιοθετήσεις.

Περνούσαν τα χρόνια, άκουγα συνέχεια τα ίδια, ακριβώς τα ίδια από τους γιατρούς.

Δεν ξέρω ,μα ποτέ δεν μου επηρέασαν τη ψυχολογία αυτά που μου έλεγαν.

Είχα μια πίστη μέσα μου ότι θα κάνω παιδιά, πολλά παιδιά.

Πήγαινα στην εκκλησία, άναβα το κεράκι μου και παρακαλούσα το θεό να μου δώσει ένα παιδάκι.

Ζούσαμε μια φυσιολογική ζωή  με τον άντρα μου, με τις δουλειές μας, τα πάνω και κάτω μας, με μόνη διαφορά την υπερβολική προσήλωση της σκέψης μου στο να ζητάω από το θεό ένα παιδί.

Περνούσαν τα χρόνια, συνέχισα να πηγαίνω στους γιατρούς να τους ακούω και εγώ να πιστεύω τα δικά μου.

Και πραγματικά ,η δική μου σκέψη, το δικό μου θέλω , το όνειρο μου, έγινε πραγματικότητα  10, ναι 10 ολόκληρα χρόνια μετά την απώλεια του πρώτου μου παιδιού.

Έμεινα έγκυος στα 39 μου,  η επιστήμη σήκωσε ψηλά τα χέρια της και εγώ είπα ΔΩΡΟ ΘΕΟΥ

Γέννησα ένα υγιέστατο κοριτσάκι και …έφυγα από τη γη νομίζω ότι ζούσα στον ουρανό .

Ζούσα στον ουρανό ,με τα πόδια στη γη. Μάλλον με ψήλωσε η χαρά μου που έγινα μάνα.

Και το κοριτσάκι μου μεγάλωνε, νήπιο ,δημοτικό……. και κάπου εκεί,

χτύπησαν ξανά χαρμόσυνα οι καμπάνες στο σπίτι μας.

45 χρονών έγκυος η κυρία.

Εγώ ήμουν η κυρία.

Ναι ακριβώς όπως το διαβάζετε έγκυος ξανά, σ ένα υγιέστατο παρακαλώ, δεύτερο κοριτσάκι.

Ο γιατρός με κοιτούσε καλά-καλά.

 Εγώ ψύχραιμη …εξάλλου του το χα πει.

Παιδί θα κάνω, εκείνος φταίει που δε με πίστεψε.

Και βρέθηκα μ ένα κοριτσάκι στο δημοτικό και ένα κοριτσάκι στη κούνια.

Χαρά αγαλλίαση …κούραση.

Η αλήθεια είναι ότι αυτή η κούραση με προβλημάτιζε λίγο. Ένιωθα καταπονημένη και απορούσα γιατί

Ψιλοφοβήθηκα λίγο, είχα και μικρά παιδιά.

Άρχισα εξετάσεις ,ψάχτηκα, μέχρι και σε γυναικολόγο πήγα ξανά …και εκεί,

Σοκ ,σοκ… σε μένα ,στο γιατρό ,στον άντρα μου.

Το μωρό μου ήταν λίγων μηνών.

Κοιταζόμαστε όλοι αμίλητοι.

Δεν ξέραμε τι να πούμε, δεν είχαμε λόγια.

Γυρίσαμε σπίτι ,κοίταξα το πρόσωπο μου στον καθρέφτη… ο θεός μου έδωσε ότι του ζητούσα τόσα χρόνια ,όσα τον παρακαλούσα και όχι μία ,όχι δυο  και….. ίσως τώρα μου επέστρεφε ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΠΗΡΕ ΣΤΑ 29 ΜΟΥ.

Αυτό είπα και στον άντρα μου.

Δεν ξέρω αν το πιστεύεται ή όχι αλλά έχω μεγάλη πίστη στην ψυχή μου.

Στα 47 μου ,18 χρόνια μετά το πρώτο μου που είναι άγγελος, γέννησα το  δεύτερο αγοράκι μου.

Γερό, αρτιμελές.

Θαύμα; υπερβολική πίστη;  για μένα Δώρο Θεού.

Δεν σας μιλάω για κούραση, για αγωνίες ,για τρέξιμο .

Για μένα που ήθελα τόσο πολύ παιδιά αυτά δεν ήταν τίποτα.

Είχα τα πάντα ,έχω τα πάντα ,την ωραία μεγάλη μου οικογένεια.

Σήμερα που έχουν περάσει τα χρόνια, βλέπω τα παιδιά μου μεγάλα  και τα καμαρώνω,  μόνο που μετανιώνω για ένα πράγμα.

Για την στείρωση που έκανα τότε στα 47 μου ,έπρεπε να είχα κάνει κι αλλά παιδιά.

Μαργαρίτα

http://www.alithinesgynaikes.gr


Θέλεις να μας μιλήσεις; Κι εμείς! Άφησε το σχόλιο σου, στείλε μας e-mail στο [email protected] ή βρες μας, στη σελίδα μας στο facebook alithinesgynaikes.

To alithinesgynaikes εγγυάται για την προστασία των προσωπικών σου δεδομένων και σε διαβεβαιώνει ότι, η ταυτότητά σου, θα παραμείνει μυστική.

Στοιχεία της ιστορίας έχουν αλλαχθεί για ευνόητους λόγους και τα πρόσωπα της φωτογραφίας δεν απεικονίζουν τα πραγματικά.

2 ΣΧΟΛΙΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.