Το δικό μας ροζ συννεφάκι

3254

Μέσα από κοινούς γνωστούς, γνώρισα τον άντρα μου. Κοιταχτήκαμε, γνωριστήκαμε, ερωτευτήκαμε και παρ’ ότι οι δουλειές μας ήταν σε διαφορετικές πόλεις ,ανεβήκαμε μαζί τα σκαλιά της εκκλησίας..

Έμεινα έγκυος  .Η χαρά μας απερίγραπτη. Εκείνο το καλοκαίρι  3 μηνών, μετατέθηκα για να καλύψω εποχιακές ανάγκες στον τόπο εργασίας του.

Εγώ έγκυος , χαρούμενη, ευτυχισμένη σ’ ένα από τα πιο πολυσύχναστα μέρη της χώρας μας, αναπαυμένη πάνω στο ροζ συννεφάκι της ευτυχίας που ζούσα.

Και κάπου εκεί ,από λάθους χειρισμούς συναδέλφων ,προήλθε μεγάλη αναταραχή στον εργασιακό μου τομέα, καταλογίζοντας μου άδικες κατηγορίες .

Ακολούθησε φασαρία,έντονες κουβέντες ασφυκτική πίεση. Άγριες καταστάσεις….

Ταραχή, στεναχώρια, πίεση, πανικός

Έπεσα από το συννεφάκι. Έχασα το μωρό μας.

Ένιωσα το μαύρο να παίρνει τη θέση του ροζ μπροστά στα μάτια μου.

Πίκρα στο στόμα μου, κενό στα σωθικά μου……

Σιγά-σιγά με την αγάπη του άντρα μου ξεκινήσαμε και πάλι κοιτώντας μπροστά.

Πέρασαν τρία χρόνια άκαρπων προσπαθειών .

Κάναμε την πρώτη μας εξωσωματική.

Όλα καλά, πολλά ωάρια, υγιή όλα……. αλλά η εγκυμοσύνη δεν ήρθε.

Πίκρα στο στόμα μου, κενό στα σωθικά μου..

Ο περίγυρος ρωτούσε , «ακόμα να κάνετε παιδάκι»; Κάποιοι έλεγαν  «κοιτάει την καριέρα της ,γι αυτό δεν κάνει παιδί».

Μες στα πράγματα ήταν όλοι τους  .Εμείς το ίδιο διάστημα μαζεύαμε λεφτά για να πάμε στην επόμενη εξωσωματική.

Και πάλι όλα καλά στην προετοιμασία……… αλλά αποτέλεσμα…….. αρνητικό.

Η ζωή προχωρούσε ,τα δεδομένα άλλαξαν προς το καλύτερο. Οι δουλειές μας ενώθηκαν  μέναμε μαζί, ζευγάρι ,οικογένεια. Σε μια μικρή επαρχιακή πόλη.

Πάντα είχαμε το βάρος για το παιδί που χάσαμε κι αυτά που δεν ήρθαν.

Η πόλη μικρή με ήρεμους ρυθμούς, σιγά-σιγά προσαρμοστήκαμε.

Δουλεύαμε, μαζεύαμε  λεφτά για την επόμενη εξωσωματική.

Πήγαμε στο γιατρό για να ξεκινήσουμε τη νέα προσπάθεια, αλλά εκεί μας το απέκλεισαν λόγω προβλημάτων υγείας ,που σιγά σιγά  στο πέρασμα του χρόνου έκαναν την εμφάνιση τους.

Πίκρα, μεγάλη πίκρα…. αλλά,

Γυρνάμε πίσω και εκεί ανακαλύπτω ότι είμαι  ΕΓΚΥΟΣ.

Με την βοήθεια των γιατρών, γιατί  δεν ήταν ένας,  και της οικογένειας μας, δώδεκα χρόνια μετά το γάμο μας ,ήρθε στον κόσμο το κοριτσάκι μας.

Δώρο θεού ,χαρά απερίγραπτη, ροζ παντού ,όχι μόνο στο συννεφάκι μας.

Και εκεί που ο γιατρός μας κόντεψε να πάθει εγκεφαλικό, ήταν όταν  μετά από δύο χρόνια ξανά έμεινα έγκυος και παρ όλες τις δυσκολίες ,γεννήθηκε το αγοράκι μας.

Πίστευα πολύ στο θεό ,παρ ‘όλη την απογοήτευση που είχαμε βιώσει και σήμερα όταν κοιτάζω τα παιδιά μου αισθάνομαι σαν όλα αυτά να μην τα βίωσα ποτέ μου.

Έχω αυτά που επιθυμούσα από τα 27 μου που παντρεύτηκα με τον άντρα μου.

Την οικογένεια μας.

Το δικό μας ροζ συννεφάκι

Άννα Σ.

http://www.alithinesgynaikes.gr


Θέλεις να μας μιλήσεις; Κι εμείς! Άφησε το σχόλιο σου, στείλε μας e-mail στο [email protected] ή βρες μας, στη σελίδα μας στο facebook alithinesgynaikes.

To alithinesgynaikes εγγυάται για την προστασία των προσωπικών σου δεδομένων και σε διαβεβαιώνει ότι, η ταυτότητά σου, θα παραμείνει μυστική.

Στοιχεία της ιστορίας έχουν αλλαχθεί για ευνόητους λόγους και τα πρόσωπα της φωτογραφίας δεν απεικονίζουν τα πραγματικά.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.