Η Σερραία ταλαντούχα σχεδιάστρια νυφικών Ματίνα Μέγκλα – Η πορεία Σέρρες – Αγγλία- Νέα Υόρκη -Κολωνάκι

470
https://serraikanea.gr/

Η Ματίνα Μέγκλα γεννήθηκε και μεγάλωσε στις Σέρρες.

Όταν την ρωτούν πώς αποφάσισε να γίνει σχεδιάστρια νυφικών και ρούχων αλλά και σκηνογράφος και ενδυματολόγος θεάτρου το μυαλό της ταξιδεύει πολύ πίσω. Όταν ως παιδάκι περνούσε πολλές ώρες στο ατελιέ της γιαγιάς της η οποία ήταν γνωστή μοδίστρα στις Σέρρες. Θυμάται πως κοιτούσε μαγεμένη την γιαγιά της να μεταμορφώνει κομμάτια υφάσματος σε εντυπωσιακά ρούχα και νυφικά και την ικανοποίηση να ζωγραφίζεται στα πρόσωπα των γυναικών όταν τα φορούσαν και κοιτούσαν τον εαυτό τους στον καθρέφτη. Κομβικό ίσως σημείο για την απόφασή της ήταν όταν η γιαγιά της της χάρισε μία κατακόκκινη ραπτομηχανή σε ηλικία μόλις πέντε ετών. Ήταν αυτό που όπως λέει και η ίδια στο βιογραφικό της πότισε την αγάπη της για τα υφάσματα και την δημιουργία. Έκανε σπουδές σε Ελλάδα και Αγγλία. Το ταλέντο της αλλά και η σκληρή δουλειά την έκαναν να ξεχωρίσει. Το 2011 κέρδισε το βραβείο του καλύτερου νέου σχεδιαστή που διοργανώνει το online περιοδικό Lokk και το 2012 καλέστηκε να παρουσιάσει την προσωπική της κολεξιόν στο Nocha fashion week της Νέας Υόρκης. Από το 2014 διατηρεί το δικό της ατελιέ στο Κολωνάκι όπου σχεδιάζει νυφικά συνδυάζοντας παραδοσιακές τεχνικές και σύγχρονες μεθόδους στοχεύοντας στον εκσυγχρονισμό του νυφικού ενδύματος. Για την Ματίνα Μέγκλα κάθε νύφη είναι μοναδική. Και στόχος της είναι να συμβάλει να κάνει την νύφη να νιώσει έτοιμη για την ομορφότερη περιπέτεια της ζωής της ξέροντας πως θα δείχνει αγκαλιάζοντας τα στοιχεία του εαυτού της που την καθιστούν μοναδική. Σχεδίασε το νυφικό της γνωστής ηθοποιού Λένας Παπαληγούρα. Η άλλη μεγάλη αγάπη της είναι η θεατρική σκηνογραφία και η ενδυματολογία. Συνεργάζεται με μεγάλες θεατρικές παραστάσεις και πολύ συχνά επιμελείται των ρούχων που φορά η Σερραία Κατερίνα Διδασκάλου.

Της Ελένης Λαζάρου

Από πού κατάγεσαι;

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στις Σέρρες. Η οικογένειά μου συνεχίζει να ζει εκεί κι εγώ όποτε βρίσκω ευκαιρία επιστρέφω.

Πόσο σε επηρέασε στο να αποφασίσεις να ασχοληθείς με τα ρούχα το γεγονός ότι η γιαγιά σου ήταν μοδίστρα;

Με επηρέασε σίγουρα υποσυνείδητα. Ήμουν περίπου 15 χρονών όταν αποφάσισα να ασχοληθώ με το σχεδιαστικό κομμάτι του θεάτρου κι έτσι ακολούθησα αντίστοιχες σπουδές μέσα από τις οποίες με μάγεψε το ένδυμα. Θεωρώ πως το κουβαλούσα μέσα μου.

Τι αναμνήσεις έχεις από αυτήν; Θυμάσαι τον εαυτό σου να κοιτά μαγεμένος;

Με τη γιαγιά μου περνούσα πολύ μεγάλο μέρος της καθημερινότητας μου σαν παιδί. Οι γονείς μου δούλευαν κι ευτυχώς το σπίτι της γιαγιάς μου ήταν απέναντι από το γραφείο τους. Έτσι με πρόσεχε ή καλύτερα με απασχολούσε. Θυμάμαι τη γιαγιά μου στο καμαράκι της πάντα μπροστά σε μια ραπτομηχανή κι εμένα να μου δείχνει φιγουρίνια της εποχής και να μου μαθαίνει πως να σχεδιάζω το ρούχο που βλέπω. Θυμάμαι να μαζεύονται με φίλες καλές, να απλώνουν τεράστιες ουρές ή πέπλα από νυφικά και να τα κεντάνε πούλια-πούλια συζητώντας. Θυμάμαι να μου δείχνει πως να περνάω τη κλωστή στη βελόνα, πως λειτουργεί η μικρότερη ραπτομηχανή που μου έκανε δώρο. Γενικώς θυμάμαι τη γιαγιά μου μέσα από τα χέρια της στις λεπτομέρειες.

Πώς ένιωσες όταν σου πήρε δώρο την κόκκινη ραπτομηχανή;

Αρχικά δέος γιατί πίστευα πως θα γίνω σαν εκείνη. Στη συνέχεια ενθουσιασμό γιατί χάρηκα που θα έφτιαχνα ρούχα για τα παιχνίδια μου και τελικά κατέληξα να φτιάχνω με τις ώρες ίσιες ραφές και ύστερα ζιγκζαγκωτά κοψίματα για να μου αποδείξει η ίδια η εργασία τη σπουδαιότητα της.

Τι σπουδές ακολούθησες;

Σπούδασα αρχικά σκηνογραφία και ενδυματολογία στο τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών της Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια έκανα μεταπτυχιακό στη μόδα στο UCA της Αγγλίας κι άλλο ένα στο Σχέδιο ενδύματος για performances στο London College of Fashion.
Παράλληλα παρακολούθησα διάφορα short courses και σεμινάρια Central Saint Martins college σχετικά με το ένδυμα, την ιστορία και τις χρήσεις του.

Πώς ήταν η ζωή στην Αγγλία για μία νέα κοπέλα που σπουδάζει εκεί;

Σίγουρα δεν ήταν ρόδινη. Έχει πολλές δυσκολίες και πολύ βαθιά μοναξιά σε πολλές περιπτώσεις. Παρόλα αυτά είναι τεράστιο σχολείο και σου προσφέρει μοναδικές εμπειρίες, εικόνες και δύναμη τόσο για τη ζωή σου όσο και για την εργασία σου στο μέλλον.

Πώς κατάφερες να πάρεις το βραβείο του καλύτερου νέου σχεδιαστή;

Θυμάμαι πως όταν τελείωσα τη διπλωματική μου εργασία στο πρώτο μου μεταπτυχιακό, η οποία αποτελούνταν από μία σειρά νυφικών φορεμάτων, το μοντέλο με το οποίο συνεργάστηκα στη φωτογράφιση μας μου είπε πως βρίσκει τα ρούχα μου πολύ ιδιαίτερα και με ενημέρωσε για έναν διαγωνισμό που έτρεχε μέσω Διαδικτύου μέσω του Αγγλικού περιοδικού Lookk. Αποφάσισα να λάβω μέρος και λίγο αργότερα κέρδισα την πρώτη θέση. Αυτό μου άνοιξε το δρόμο για την πρώτη μου παρουσίαση στο fashion week της Νέας Υόρκης και βέβαια λειτούργησε και ως έναρξη του brand megla•m

Από πού εμπνέεσαι για τα νυφικά που σχεδιάζεις;

Μπορεί να εμπνευστώ από μια ωραία εικόνα που βλέπω στο δρόμο, από ένα ενδιαφέρον όνειρο που έχω δει, από κάποιο ποίημα που με γοητεύει αλλά κυρίως εμπνέομαι από την κάθε γυναίκα με τη δική της μοναδικότητα.

Πόσο εύκολο είναι το “πάντρεμα” του παραδοσιακού με το σύγχρονο στοιχείο;

Το παραδοσιακό στοιχείο είναι αρχέτυπο, επομένως το κουβαλάμε μέσα μας. Είναι πολύ σημαντικό να έχουμε πολύ καλή σχέση με το παρελθόν για να υποστηρίξουμε το παρόν και να προχωρήσουμε στο μέλλον;

Παρακολουθείς γάμους που γίνονται στις Σέρρες; Πώς βλέπεις τις επιλογές νυφικών από τις Σερραίες που φημίζονται για το στυλ τους;

Δεν είμαι ο άνθρωπος που θα παρακολουθήσω άλλους γάμους για να εμπνευστώ ή για να «εκμαιεύσω» κάτι. Παρακολουθώ με χαρά τους γάμους των φίλων μου και φυσικά των Σερραίων που με τιμούν με την επιλογή τους να γίνω μέρος αυτού μέσω της δουλειάς μου. Οι Σερραίες εκτιμούν την ομορφιά αλλά και τη σπουδαιότητα της στιγμής.

Παράλληλα με το ατελιέ που διατηρείς στο Κολωνάκι ασχολείσαι και με το θέατρο ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος;

Από την πρώτη στιγμή κράτησα το θέατρο και τη μόδα χωριστά αλλά και μαζί. Ουσιαστικά αυτά τα δύο πορεύονται παράλληλα. Δεν είναι και τόσο μακρινά. Και το νυφικό είναι ένα θεατρικό κοστούμι κατά μια έννοια.

Μένει χρόνος για χόμπι και προσωπική ζωή;

Η αλήθεια είναι πως ο χρόνος της καθημερινότητας είναι πολύ περιορισμένος και οι ρυθμοί τρελοί. Όταν όμως κάνεις μια τέτοιου είδους εργασία δε μετράς το χρόνο, οπότε νιώθεις πλήρης κι αυτό από μόνο του είναι αρκετό. Η περίοδος της καραντίνας μας ανέτρεψε τη σχέση μας με το χρόνο και τις αξίες μας.
Χρειάζεται όριο στα πάντα για να πηγαίνουμε μπροστά.

Τι σου λείπει περισσότερο από τις Σέρρες;

Οι άνθρωποι που «φύγανε» και δε τους βλέπω πια όταν επιστρέφω και σίγουρα οι μυρωδιές που φτιάχνουν όλες μας τις μνήμες.

Θα επέστρεφες να ζήσεις μόνιμα εκεί;

Δεν είναι κάτι που έχω σκεφτεί ποτέ, αλλά ποτέ μη λες ποτέ.

Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον;

Σε σχέση με το ατελιέ μου ετοιμάζω μια καινούργια κολεξιόν που θέλω να παρουσιαστεί στα μέσα του ’22 -μαζί με το Καλοκαίρι δηλαδή- .

Στο θέατρο ετοιμάζουμε μία παράσταση με τίτλο «Μαύρο Νερό ή πόσες ώρες διαρκεί μια μέρα». Η παράσταση μιλάει για την ιστορία των Σερρών και το πώς μένει ζωντανή χάρη στη μνήμη. Συγκεκριμένο γεγονός είναι η μέρα απελευθέρωσης αλλά και πυρπόλησης της πόλης το 1913. Το κείμενο και τη δραματουργία υπογράφω εγώ μαζί με την Εύα Οικονόμου Βαμβακά που σκηνοθετεί και θα παρουσιαστεί στο Δηπεθέ Σερρών τον ερχόμενο Δεκέμβρη.

Δείτε περισσότερα για την Ματίνα Μέγκλα εδώ: https://megla-m.com/
στο facebook: https://www.facebook.com/meglamatina
και στο instagram: https://www.instagram.com/megla.m/?hl=el

Πηγή:https://serraikanea.gr/

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.