Η αδελφή Ντενίζ

133
Επιμ:Δ.Ντζαδήμα, www.fractalart.gr

Το 1942 η αδελφή Ντενίζ σε ηλικία 30 ετών, ήταν ηγουμένη στο μοναστήρι της Νότρ Νταμ ντε Μασίπ στο Καπντενάκ, περίπου 150 χλμ. βορειοανατολικά της Τουλούζης. Αποφάσισε να αναλάβει δράση για να βοηθήσει τις οικογένειες των Εβραίων της περιοχής, μετά τον πύρινο λόγο στις 23 Αυγούστου του αρχιεπισκόπου της Τουλούζης, Ζυλ-Ζερό Σαλιέζ, που κατήγγειλε την πολιτική του καθεστώτος Βισύ και υπενθύμισε στους χριστιανούς με επιστολή του ότι και οι Εβραίοι «είναι αδέρφια μας όπως και πολλοί άλλοι» και πως «ένας Χριστιανός δεν μπορεί να το ξεχάσει αυτό».

Άρχισε να βοηθά παιδιά που κρύβονταν από τους Ναζί στα δάση ή στην περιοχή γύρω από το μοναστήρι και τα έκρυβε ανάμεσα στους Καθολικούς μαθητές του οικοτροφείου της μονής. Συνέχισε τη δράση της όσο εντεινόταν το πογκρόμ συλλήψεων από τους Γερμανούς ή Γάλλους που συνεργάζονταν μαζί τους, μέχρι που ο αριθμός των Εβραιόπουλων που είχαν μαζέψει έφθασε τα 83. Η αδελφή Ντενίζ είχε αποφασίσει ότι το μοναστήρι θα αναλάμβανε κάθε ρίσκο για να σώσει τα Εβραιόπουλα από τους Γερμανούς σε συνεργασία με την διευθύντρια του οικοτροφείου, την Μαργκερίτ Ροκ, τον εφημέριο της μονής και δύο ακόμη καλόγριες.
Όπως έγραψε στο ημερολόγιό της το 1946 η αδελφή Ντενίζ, οι καλόγριες έθαβαν τις νύχτες σε χώρους του μοναστηριού όλα τα προσωπικά έγγραφα και τα κοσμήματα των παιδιών, που θα μπορούσαν να αποκαλύψουν την πραγματική τους ταυτότητα.

Όσο περνούσε ο καιρός η κατάσταση χειροτέρευε. Το 1944 κυκλοφόρησε στην περιοχή η φήμη ότι το μοναστήρι έκρυβε Εβραιόπουλα. Η αδελφή Ντενίζ το έμαθε και συνεννοήθηκε με μαχητές της Αντίστασης να πυροβολήσουν προειδοποιητικά τον αέρα αν πλησίαζαν γερμανικά στρατεύματα. Ήλπιζε ότι θα είχε έτσι αρκετό χρόνο για να κρύψει τα παιδιά και έδωσε κατάλληλες οδηγίες στα μεγαλύτερα πώς να προστατέψουν τα μικρότερα. Ωστόσο, άλλαξε γνώμη κι αποφάσισε τελικά να τα κρύψει στο μοναστήρι αν έφθαναν εκεί οι Ναζί. Οι καλόγριες έφτιαξαν ένα υπόγειο κρησφύγετο 1,5 επί 2,5 τ.μ. κάτω από το παρεκκλήσι. Την καταπακτή έκρυβαν οι πάγκοι των προσευχομένων. Επί πέντε ολόκληρα μερόνυχτα τα παιδιά κρύβονταν εκεί και μόνον νωρίς το πρωί κάθε μέρας τους επέτρεπαν να βγουν λίγο έξω για να ανασάνουν φρέσκο αέρα.

Οι Γερμανοί δεν μπήκαν τελικά στο μοναστήρι, αλλά λίγο πιο πέρα άφησαν τα κορμιά μαχητών της γαλλικής αντίστασης, που είχαν σκοτώσει για παραδειγματισμό. Τα Εβραιόπουλα έφυγαν από το μοναστήρι μετά το τέλος του πολέμου και την απελευθέρωση της νότιας Γαλλίας τον Αύγουστο του 1944.

Μέχρι το θάνατό της το 2006 η αδελφή Ντενίζ Μπεργκόν δεν σταμάτησε να βοηθά μη προνομιούχα παιδιά και πρόσφυγες. Το μόνο μνημείο που υπάρχει, ωστόσο, για εκείνη είναι ένας κέδρος που φύτεψαν τον Απρίλιο του 1992 στους χώρους του μοναστηριού, στη μνήμη της διάσωσης των 83 Εβραιόπουλων.
—————————————–
Επιμ:Δ.Ντζαδήμα, www.fractalart.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.